İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : BURSA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 23/12/2013
NUMARASI : 2012/187-2013/664
Taraflar arasında görülen elektrik aboneliğinden kaynaklanan alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dilekçesi ile; Üniversitenin Uludağ Eğitim ve Spor tesisinde elektrik veren davalı A.Ş.'nin söz konusu elektrik tüketimine Resmi Üniversite tarifesi üzerinden fiyatlandırma yapması gerektiği halde bunu yapmayarak ticarethane tarifesi ile belirlenen miktar üzerinden fatura düzenleyerek tahsilat yaptığını, davalı şirketin bu şekilde müvekkili üniversiteden 2005 yılından itibaren para tahsil ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, (2005 yılından itibaren) fazla tahsil edilen bedele karşılık geriye dönük olarak 5 yıllık tüketimin, her bir faturanın tahsil edildiği tarihten geçerli ticari faizi ile birlikte şimdilik 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili 25.11.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile, 5.000 TL olan alacağını, 21.404,40 TL daha arttırarak, toplam 26.405,40TL alacağın tahsil tarihlerinden geçerli ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, sözkonusu tesisin sadece öğrencilere değil birçok kişiye ücret karşılığında tahsis edildiğini, öğrencilerin sosyal ihtiyaçlarını karşılamak amacı güdülmediği, üniversitenin eğitim öğretim faaliyetini yürütmekte kullanılan bir tesis olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek; davacı üniversitenin Bursa Uludağ'da bulunan Eğitim ve Spor tesisinin 9981930 nolu elektrik aboneliğinin elektrik tüketimlerinin Diğer-1 tarifesinden tahakkuk ettirilmesi gerekirken "Ticarethane" tarifesi üzerinden fazla tahakkuk ettirildiği, ancak yapılan yanlışlığın düzeltilmesi için aynı yönetmelikte abonelerin itiraz usul ve şekilleri düzenlenmiş ve zamanı gösterilmiş olup bu yönetmelik hükümleri iptal edilmediği sürece ilgilileri bağlayıcı olduğuna göre davacının ikinci faturanın son ödeme tarihine kadar itiraz etmediği, 10.05.2010 tarihinde itiraz ettiği, dolayısı ile 10.05.2010 döneminden sonraki dönemlerde yönetmeliğe göre, Resmi Üniversite tarifesinin uygulanması gerektiği, Haziran 2010-Mart 2012 dönemleri arasındaki tüketim değerlerine Diğer 1 tarifeleri esas alınarak yapılan hesaplama sonucunda, fazla ödeme nedeni ile davacının davalıdan 6.484,20 TL alacağının bulunduğu anlaşıldığından; davanın kısmen kabulune 6.484,20 TL'nın 12.03.2012 dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp, davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, yanlış tarife uygulanması nedeniyle fazla ödenen miktarın istirdadı istemine ilişkindir.
EPDK.nun 24.08.2006 tarihli kurul kararına göre onaylanan “20 dağıtım şirketi için tarife uygulamalarına ilişkin usul ve esaslara” ilişkin düzenlemenin abone grubunun tespiti başlıklı bölümünde “…şirket tarafından yapılan abone grubu tespitine, ikinci faturanın son ödeme tarihine kadar itiraz etmeyen müşteri, şirketin kararını kabul etmiş sayılır ve geriye yönelik bir hak talep edemez” şeklinde düzenleme bulunmakta olup, mahkemece bu düzenleme esas alınarak hüküm tesisi cihetine gidilmiştir.
Oysa ki, davalı idareye bağlı aboneliğin resmi üniversiteye ait eğitim ve spor tesisi olduğu davalıca bilindiği gibi, düzenlenen faturalarda da müşterinin resmi üniversite olarak düzenlendiği ve sözleşmenin de bu şekilde yapıldığı anlaşılmaktadır. Abone olan davacı idareye ait eğitim ve spor tesisinin resmi kuruluş olduğunu bilen davalının faturasını resmi tarifeye göre düzenlemesi gerekir. Davacı idarenin abone grubu tespitine zamanında itiraz edip etmemesinin de bu bağlamda sonuca bir etkisi bulunmamaktadır.
Kaldı ki, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 31. maddesinde müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme faaliyetinin, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirileceği düzenlenmiş olup, buna göre davalı idarenin tarife değişikliği cihetine gitmesi halinde davacı idareyi bilgilendirme yükümlülüğü bulunmaktadır. Dolayısıyla abonenin resmi kurum olduğunu bilmesine rağmen ticarethane grubu olarak faturalandırma yapmış olması davalının kusurundan kaynaklanmakta olup, davacının abone grubuna itiraz etmemesi de davalıya bir hak bahşetmez.
Hal böyle olunca, davacının, ticarethane olduğu gerekçesiyle tahakkuk ettirilen fatura bedelinden fazla ödediği miktarı istemekte haklı olduğu kabul edilmeli, fazla ödemenin miktarıyla ilgili alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın kısmen reddine ilişkin hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy