MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davada; abonelik tesisi için ihtiyati tedbir kararı verilmesi talep edilmiş, mahkemece; 23.05.2014 tarihli ara karar ile davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebi reddedilmiş, bu karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Temyize konu edilen ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin karar, 6100 sayılı HMK'nun yürürlükte olduğu dönemde ittihaz olunmuştur.
HMK'nun 341.maddesinde; ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği hükme bağlanmıştır. Ancak, aynı yasanın geçici 3.maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam edileceği belirtilmiştir. Yargıtay Hukuk Bölümü İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 21.02.2014 tarih ve 2013/1 Esas; 2014/1 sayılı kararı da bu yöndedir.
Bu bağlamda somut uyuşmazlığa, 1086 sayılı HUMK'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağı açıktır.
HUMK'nun 427.maddesi gereğince temyiz, mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı başvurulacak bir kanun yoludur. İhtiyati tedbir kararı ise geçici nitelikte bir önlem olduğundan ve durum ve şartların değişmesi halinde değiştirilebileceğinden buna ilişkin mahkeme kararının temyiz edilme olanağı 1086 sayılı HUMK ve 6100 sayılı HMK'nın ek geçici 3.maddesi gereğince bulunmamaktadır.
Bu itibarla; temyiz edilme olanağı bulunmayan karara ilişkin temyiz talebinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy