Y A R G I T A Y İ L A M I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: BERGAMA 1. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ
TARİHİ: 25/06/2015
NUMARASI: 2015/60-2015/350
Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, dava dilekçesinde; tarafların Bergama Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/54 E, 2013/200 K sayılı kararı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, davalının boşanma sırasında çocuklarının tüm maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşılayacağını babalık görevlerini ihmal etmeyeceği hususunda söz verdiğini, müvekkilinin, davalıya inanıp herhangi bir nafaka istemeyerek boşandığını, ancak geçen süre içerisinde davalının çocukların ihtiyaçlarına cevap vermediğini, masraflara katılmadığını, müşterek çocukların birinin 3. sınıfa, diğer çocuğun 6. sınıfa gittiğini, okul masrafları, giyim, iaşe ve diğer ihtiyaçlarının müvekkili tarafından karşılandığını ileri sürerek; tarafların müşterek çocukları Ö... M... için aylık 500,00 TL ve A.... için aylık 400,00 TL olmak üzere toplam 900,00 TL iştirak nafakasına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili ,cevap dilekçesinde; davanın haksız açıldığını savunarak, reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile, tarafların reşit olmayan müşterek çocukları 16/05/2003 doğumlu Ö... M...Y.... için aylık 250,00 TL ve 25/11/2006 doğumlu A... G...Y.... için ise aylık 200,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren davalı babadan alınarak velayeten davacı anneye verilmesine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.
Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.
Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan nafaka belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte, velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Nafaka takdir edilirken tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.
Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 26.03.2013 tarihli karar ile boşandıkları; 2003 ve 2006 doğumlu müşterek çocukların velayetinin davacı anneye verildiği, çocuklar için nafakaya hükmedilmediği, davacının anasınıfı öğretmeni olduğu, asgari ücretle çalıştığı, 450 TL kira ödediği; davalının ise, öğretmen olup 2.500,00 TL maaş aldığı, kendi evinde oturduğu, kira vermediği; çocukların 3. ve 6.sınıf öğrencisi oldukları anlaşılmaktadır.
Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim nazara alındığında; hükmedilen nafaka miktarı az olup, TMK'nın 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.