MAHKEMESİ : ERZURUM 1. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 29/05/2014
NUMARASI : 2013/1055-2014/391
Taraflar arasındaki nafaka artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; boşanma ile velayetleri davacı anneye bırakılan müşterek çocukların büyüdüğü, ihtiyaçlarının artması sonucu aylık 100'er TL nafakanın yetersiz kaldığını belirterek müşterek çocuklar için ayrı ayrı 500'er TL olarak iştirak nafakasının artırımını talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; aylık 1.150TL maaş aldığını, 400TL kira gideri olduğunu, ancak zorunlu ihtiyaçlarını karşılayabilecek miktarda para kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuklar için ayrı ayrı 150'şer TL olarak iştirak nafakasının artırımına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.
İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.
Dava, iştirak nafakasının artırımına ilişkindir.
TMK.nun 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.
Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.
./...
Somut olayda; velayet hakkı annede olan müşterek çocuklar Aycan'ın 1997 doğumlu, Tolgahan'ın ise 2002 doğumlu olduğu, davacının ev hanımı olup aylık 500TL kira ödediği, davalının ise, kazan operatörü olup, aylık 1.150TL net maaşı ve 3 ayda bir brüt maaş tutarında ikramiye aldığı, yalnız yaşadığı, 400,00 TL kira ödediği anlaşılmıştır.
Önceki davanın açıldığı 06.09.2010 tarihi ile bu davanın açıldığı 09.12.2013 tarihleri arasında 3 yıla yakın süre geçtiği, bu süreçte müşterek çocukların ihtiyaçlarının artmış olduğunun açık olması karşısında iştirak nafakasının TMK.nun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesine uygun bir şekilde artırımına gidilmesi gerekmektedir.
Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.
O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun, makul bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, aylık 150' şer TL iştirak nafakasına hükmedilmiş olması, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy