Y A R G I T A Y İ L A M I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : EDİRNE AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/12/2014
NUMARASI : 2013/522-2014/813
Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde, tarafların İpsala Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/65 Esas sayılı kararı ile boşandıklarını, boşanma hükmüyle davacı yararına 500 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, nafakaya hükmedilen tarih itibariyle aradan geçen sürede davacının ihtiyaçları, paranın satın alma gücündeki değişiklikler gözönüne alındığında nafakanın yetersiz kaldığını, davalının ise ekonomik koşullarında artış meydana geldiğini, aylık 500 TL yoksulluk nafakasının 900 TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının davacıdan boşandıktan sonra yeniden evlilik yaptığını, davalının boşanmadan sonraki süreçte ekonomik koşullarında herhangi bir değişiklik olmadığını, emekli maaşı ile geçimini temin ettiğini, nafakanın arttırılmasına ilişkin koşulların gerçekleşmediğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava yoksulluk nafakasının artırılması talebine ilişkindir.
TMK'nın 176/4. maddesine göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.
Bu bağlamda; iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.
Somut olayda, taraflar 10.01.2011 tarihinde boşanmış ve boşanma kararı ile birlikte davacı lehine aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Davacının ev hanımı olduğu, çalışmadığı, babasına ait evde yaşadığı; davalının ise emekli olduğu ve aylık 1.637 TL maaş aldığı tespit edilmiştir. Davalının ekonomik ve sosyal durumunda boşanma davasından sonra olağanüstü bir artış olduğu görülmemiştir.
Hal böyle olunca; yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, yoksulluk nafakasının TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, mahkemece bu yön gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy