MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili; tarafların düğün törenlerinde takılan ziynet eşyalarının ve nakit paraların davacının rızası olmadan davacının annesine teslim edildiğini, daha sonra davalı tarafından bozdurulup harcandığını ve davacıya iade edilmediğini ileri sürülerek 13 adet bilezik, 3 adet yarım altın, 24 adet çeyrek altın, bileklik, küpe kolye ve yüzükten oluşan bir set takımı, bir tek taş pırlanta, bir gr altın, bir adet yüzük, bir bileklik ve bir kolyenin aynen iadesine, mümkün olmadığı taktirde fazlaya dair hakları saklı kalmak şartı ile ziynetlerin bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; düğünde davacının iddia ettiği kadar takı takılmadığını ve takılanların davalının ailesi tarafından alınmadığını, düğün gününden bu yana takı ve paraların davacının kontrolü altında olduğunu, davacının bilgisi ve isteği doğrultusunda evlilik birliği içerisinde çeşitli borçlara harcandığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kabulü ile, davacıya düğünde takılan 13 adet 22 ayar toplam 130 gr. 12,500,00 TL değerinde bilezik, 3 adet 348 TL'den yarım altın toplam 1044,00 TL, tanesi 174,00 TL'den toplam 24 adet çeyrek altın toplam 4176,00 TL, 14 ayar 35 gr. bir set takımı değeri 2995,00 TL, bir tek taş pırlanta değeri 2000,00 TL, bir gr altın değeri 100,00 TL, 3 gr 14 ayar bir yüzük değeri 240,00 TL, 6 gr. 14 ayar bir bileklik değeri 400,00 TL olmak üzere toplam 23,455,00 TL değerindeki ziynet eşyalarının davacıya aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmaz ise toplam 23,455,00 TL tutarındaki bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; ziynet eşyası alacağı istemine ilişkindir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
../..
-2-
2- Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlamakla yükümlüdür.
Hayat deneylerine göre olağan olan bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.
Diğer taraftan, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.
Kural olarak, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun kadına bağışlanmış sayılır. Dava konusu kadına ait altınlar koca tarafından bozdurulup değişik amaçlarla kullanılmış olabilir. Çeşitli sebeplerle (ev veya araç alımı, evin ihtiyaçları, düğün borçları, balayı vs) koca tarafından bozdurulan bu altınların karşılığının hibe edilmediği müddetçe kadına iadesi zorunludur.
Somut olay da; dosya kapsamında tanık olarak dinlenen davacının babası Mahmut Akkaya’nın “...davalı davacıyı evden kovmuş davacı da bir kaç giyecek alıp sabahleyin işine gidip bir daha gitmemek üzere akşam iş çıkışı benim evime geldi, geldiğinde alyansı dışında hiç ziynet eşyası yoktu, ziynet eşyalarının ne olduğunu sorduğumda davalının bunları bozdurduğunu kendisinin de giderken kuyumcuya yanında gittiğini söyledi...” şeklindeki beyanından davacının alyansının kendisinde olduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda mahkemece tanık Mahmut Akkayanın beyanı doğrultusunda davacının alyansı (3 gr 14 ayar bir yüzük değeri 240,00 TL) yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken tümden kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.