MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, hakkında kaçak tutanağı tutulduğunu, 118.61 TL bedelli fatura düzenlendiğini, 14/01/2008 tarihinde de 34.089,45 TL bedelli borç tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek 34.208.00.- TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, kaçak tutanağı tutulduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; davacının 118.61 TL borcunun olduğunun, geri kalan borçtan sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda; davacı vekili, 06/06/2013 tarihli duruşmada 118.61 TL ve 1.353.15 TL yönü ile borcu kabul ettiklerini, fazlasından borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının talebi gözönüne alınarak, 1.353.15 TL'den de sorumlu olduğunun hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.