MAHKEMESİ: DEVREK 2. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ
TARİHİ: 03/06/2014
NUMARASI: 2013/165-2014/181
Taraflar arasındaki nafakanın artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; 16.02.2011 boşanma davası nihai kararı ile velayeti davacı(kadın)a bırakılan, müşterek çocuk Alara'nın ihtiyaçlarının arttığını ileri sürerek iştirak nafakasının 250TL' den 1000TL'ye artırımı ile davacı lehine aylık 1.500TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde, boşanma davasında davacının yoksulluk nafakası talebinin reddedildiğini, müşterek çocuğa nafaka dışında maddi katkıda bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacı için talep edilen nafakanın kısmen kabulü ile aylık 300TL nafakanın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya verilmesine, müşterek çocuk A.. D.. için takdir edilen 250TL nafakanın dava tarihinden itibaren 50TL artırılarak aylık 300TL nafakanın her ay davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.
Ancak, Gelibolu Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi' nin 2009/350Esas- 2011/29 sayılı kararı ile tarafların boşanmalarına, davalının tam kusurlu olması nedeniyle lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.
TMK . 175. maddesi gereğince, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebileceği ve bu durumda nafaka yükümlüsünün kusurunun aranmayacağı (TMK. 175/2.md.) hüküm altına alınmıştır.
Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olan davacının yoksulluk nafakası isteyemeyeceği gözardı edilerek davacı kadın lehine yoksulluk nafakasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.