MAHKEMESİ: B.. 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 27/12/2012
NUMARASI: 2011/332-2012/815
DAVACI: A.. T.. VEK.AV. C... A...
DAVALILAR: 1- N.. T.. 2- N.. Ö..
3- M.. T..
Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti-tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dilekçesinde; Bursa ili, Osmangazi İlçesi, Avdancık köyü, 1130 parsel sayılı taşınmazın müvekkili ile davalıların ortak miras bırakanı A.. T..'tan taraflara intikal ettiğini, davalıların, müvekkili aleyhine Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/974 Esas sayılı dava dosyası ile ortaklığın giderilmesi davası açtıklarını, davalılar Nurcan ve M.. T..'ın müvekkili aleyhine ortaklığın giderilmesi davası açana kadar dava konusu taşınmazda oturduklarını, müvekkilininin dava konusu taşınmazda çatı, dam-besihane 50 m2' lik garaj ve taşınmazı çevreleyecek şekilde bahçe duvarı inşa ettirdiğini, bina girişine demir kapı takdırdığını, taşınmazın üç odasına şap atılması ve her yıl badana-boya, tadilat işlerinini yaptırdığını ileri sürerek dava konusu taşınmazlardaki muhdesatların müvekkiline aidiyetinin tespitine karar verilmesini, mümkün olmadığı takdirde dava konusu taşınmazda müvekkili tarafından yaptırılan faydalı ve zaruri masrafların bedelinin şimdilik 1.000 TL'sinin, davalıların her birinden miras hissesine tekabül eden oranda tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili, 03.12.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 9.325.00 TL'ye yükseltmiştir.
Davalılar cevap dilekçelerinde, açılan davayı kabul etmediklerini, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; muhdesatın davacıya aidiyetinin tespiti talebinin reddi ile 6.993,75 TL tazminatın her bir davalıdan 1/3 oranında tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz etmiştir.
Bir mahkeme kararının gerekçesi, davaya konu maddi olguların mahkemece ne şekilde nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyar, kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki bağlantıyı gösterir.
Tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız bulunduklarını anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntıları ile ortaya koyan, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek bir açıklık taşıyan gerekçe bölümünün bulunması zorunludur. Bütün mahkemelerin, her türlü kararlarını gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasanın 141/3.maddesi ile ona koşut bir düzenleme içeren HUMK 388.maddesi (6100 sayılı HMK 297.maddesi) işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.
Somut olayda; mahkemece kararın gerekçesinde kısa karardaki 6.993.75 TL değerindeki miktara nasıl ulaşıldığına ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı, bu nedenle yasanın aradığı anlamda gerekçeli bir hüküm mevcut olmadığından, Yargıtay denetimini ortadan kaldıran gerekçesiz hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.