MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 5. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ: 18/12/2014
NUMARASI: 2013/1005-2014/942
Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde;davalının davacının babası olup davacının annesi ve davalının Lüleburgaz 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2008/459 Esas 2008/524 Karar sayılı kararı ile 24.12.2008 tarihinde boşandıklarını,davacının 2012-2013 eğitim yılında Beykent Üniversitesi İletişim Tasarım Bölümünü kazandığını ve davalının da olur vermesi ile özel olan bu üniversiteye kayıt yaptırdığını,davalının davacının 18 yaşını doldurması sonrasında boşanma neticesinde davacı lehine hükmedilen aylık 500 TL'lik iştirak nafakasını ödemeyi bıraktığını,eğitim giderlerini de ödemeyeceğini beyan ettiğini,davalının emekli albay olup aylık 5.000 TL civarında geliri olduğunu,yine OYAK'tan da aylık 1.500 TL civarında geliri olduğunu,davalının Lüleburgaz'da gayrimenkulü de bulunduğunu belirterek davacı lehine aylık 1.500 TL yardım nafakasına hükmedilmesini ve nafakanın her yıl TEFE-TÜFE oranında artırılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde;davacının oğlu olduğunu,davacının velayetinin davacının annesi ile boşanmaları neticesinde annesine verilmesine rağmen davacının da kendisi ile yaşadığını,dava açılıncaya kadar da bu durumun devam ettiğini,davacının eğitimi dahil tüm giderlerinin kendisi tarafından karşılandığını,dava dilekçesinde belirtilen hususların gerçeği yansıtmadığını,davacının tüm giderlerinin kendisi tarafından karşılandığını,okul taksitlerini halen kendisinin ödediğini,oysa ki davacının annesinin de ciddi geliri olduğunu,davacının annesinin evi olup kira geliri olduğunu,davacının bu davayı annesinin baskısı ile açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile,aylık 1.000 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine,karar tarihi başlangıç kabul edilerek 1 yıllık sürenin bitiminden itibaren TÜİK tarafından yıllık olarak açıklanan ÜFE ve TÜFE ortalaması esas alınarak davacının bu konudaki talebi de dikkate alınarak bundan sonraki dönem için nafakanın belirlenen enflasyon oranında her yıl artırılarak uygulanmasına karar verilmiş,hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay Uygulamaları gözönünde bulundurularak "ÜFE" oranında artışına hükmedilmesi gerekirken “her yıl TÜİK tarafından yıllık olarak açıklanan ÜFE ve TÜFE ortalaması” esas alınarak artırılmasına karar verilmesi doğru değilse de bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;hükmün 2.bendindeki “...ÜFE ve TÜFE ortalaması esas alınarak davacının bu konudaki talebi de dikkate alınarak bundan sonraki dönem için nafakanın belirlenen enflasyon oranında her yıl artırılarak uygulanmasına...”ifadelerinin çıkartılarak,yerine “...ÜFE oranında artırılmasına...yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.