MAHKEMESİ: KAYSERİ 6. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ: 19/02/2015
NUMARASI: 2015/24-2015/111
Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı dilekçesinde; Kayseri 4. Aile Mahkemesinin 2012/727 esas 2012/692 karar sayılı ilamıyla velayeti tarafına verilen kızı adına hükmedilen 200,00 TL iştirak nafakasının, çocuğun yaşının büyümesi, kendisinin işinin bulunmaması nedeniyle 300,00 TL artırılarak aylık 500,00 TL'ye çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; işsiz olduğunu, son çalıştığı işyerinde 1 ay kadar çalıştığını, SGK kayıtlarına göre 2005 yılından itibaren 39 gün prim ödemesinin bulunduğunu, kızıyla kişisel ilişki tesisi döneminde aylık nafaka miktarından daha fazla harcama yaptığını savunarak davanın reddini talep etmekle tefe-tüfe oranında artış miktarını ödeyebileceğini belirtmiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden geçerli olmak üzere 300,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, hükmedilen nafakanın takip eden yıldan geçerli olmak üzere her yıl üfe ve tefe oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay Uygulamaları gözönünde bulundurularak "TÜİK tarafından açıklanan ÜFE" oranında artışına hükmedilmesi gerekirken "ÜFE VE TÜFE" oranında artırılmasına karar verilmesi doğru değilse de; bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün yıllık nafaka miktarının artış oranına ilişkin 2. maddesindeki "ÜFE VE TÜFE" ifadesinin çıkartılarak, yerine "TÜİK tarafından açıklanan ÜFE" ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.