MAHKEMESİ: BURSA 3. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ: 25/12/2014
NUMARASI: 2014/617-2014/1072
Taraflar arasındaki nafakanın artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; boşanma ile müşterek çocuk lehine hükmedilen aylık 150TL iştirak nafakasının, müşterek çocuğun okula başlaması ve zorunlu ihtiyaçlarının artması nedeniyle yetersiz kaldığını belirterek aylık 1.000 TL iştirak nafakası olarak artırımına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; boşanma davasından sonra mali durumunda değişiklik olmadığnı, davacının müşterek çocuğun bakımı ile ilgilenmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 150TL olan iştirak nafakasının 300 TL'ye artırılarak dava tarihinden itibaren davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Kural olarak yargılama giderleri, davada haksız çıkan tarafa yükletilir. (HMK m. 326/1; HUMK m. 417/1 c.l) Bir davada her iki taraf da kısmen haklı çıkarsa, mahkemece, yargılama giderleri, haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırır. (HMK m. 326/2; HUMK m. 417/1 c.2) Ancak iki tarafın da kısmen haklı çıkması halinde yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılacağına ilişkin hüküm, nafaka davalarında uygulanmaz.
Bu bağlamda mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen yukarıda belirtilen ilke göz ardı edilerek yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.
Bunun yanında, yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür.
Karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6.maddesinde ancak öninceleme tutanağı imzalanıncaya dek davaya konu anlaşmazlığın sonlanması halinde ücrette değişiklik olabileceği; 9/1. maddesine göre ise; nafaka davalarında hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden Tarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı avukatlık ücreti olarak hükmolunacağı, bu miktarların tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamayacağı düzenlenmiştir.
Bu itibarla,mahkemece hükmolunan nafakanın davanın kısmen kabulüne karar verilmekle, davacının davada haklı çıktığı, gözardı edilerek yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılması ve davacı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi hususları doğru değilse de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1.bendinde yer alan; 4. bendinde yer alan;" Davacının yaptığı 50,40 TL harç, 5 adet davetiye gideri 45 TL, 2 adet yazı masrafı 18,50 TL toplam 113,9 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre 20,12 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ve 5. bendinde yer alan; "Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ye göre 216 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ifadesinin çıkartılarak, yerine “Davacı tarafça yapılan 50,40 TL harç, 5 adet davetiye gideri 45 TL, 2 adet yazı masrafı 18,50 TL toplam 113,90TL yargılama giderlerinin talep halinde davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine ve karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 1.500TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.