MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 4. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/01/2015
NUMARASI : 2014/731-2015/19
Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı dilekçesinde; davalı ile, Antalya 2. Aile Mahkemesi 2012/1127 Esas ve 2012/1124 Karar sayılı ilamı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, müşterek çocuk Ayperi'nin velayetinin kendisine verildiğini; müşterek çocuk için aylık 100,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen süre, ağırlaşan hayat koşulları, çocukların okul ve dershane giderlerinin artması, paranın alım gücü ve nafakanın yetersizliği nedeniyle iştirak nafakasının 750,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece; müşterek çocuk için hükmedilen nafakanın her yıl artış oranının belirlendiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, tarafların iştirak nafakası ve artış şeklini anlaşarak kararlaştırdıkları ve bu yönde kurulan hükmü temyiz etmedikleri gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Dava; iştirak nafakası artırım istemine ilişkindir.
Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.
İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.
Antalya 2. Aile Mahkemesi 2012/1127 Esas ve 2012/1124 Karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk için 01/06/2014 tarihinden itibaren aylık 100,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, nafakanın her yıl TÜİK tarafından açıklanacak ÜFE oranında artırılmasına, çocuğun eğitim ve sağlık giderlerinin yarısının davalı tarafça karşılanmasına karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuk Ayperi'nin 2004 doğumlu ilköğretim öğrencisi, davalının ise, devlet hastanesinde memur olup, aylık 2.069,00 TL gelirinin bulunduğu, kira ödemediği ve aracının olduğu anlaşılmıştır.
Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. İştirak nafakası davasında, nafaka miktarının artış oranına ilişkin düzenleme bulunması daha sonra iştirak nafakasının arttırılması için dava açılmasına engel değildir. Önceki davada belirlenen iştirak nafakası ve artış oranı kesin hüküm oluşturmaz. Boşanma davasında, çocuğun eğitim ve sağlık giderlerinin yarısının davalı tarafından karşılanacağı hüküm altına alınmış, davacı ise artırım davasında davalının bu yükümlülüğü yerine getirmediğini iddia etmiştir.
Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve müşterek çocuk Ayperi'nin yaşı, eğitim durumu ve ihtiyaçları gözetildiğinde; yerel mahkemece verilen karar hakkaniyete uygun bulunmamıştır.
O halde, mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuk Ayperi'nin yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, davanın reddine hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy