MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 3. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/07/2014
NUMARASI : 2013/1392-2014/773
Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulü yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili 19.09.2011 tarihli dilekçesinde; davalı lehine 20.01.2010 tarihinden itibaren 250 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, nafakayı ödemekte zorlandığını, davalının ise 01.11.2010 tarihinden itibaren sigortalı olarak çalışmaya başladığını, bu nedenle yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep etmiştir.
Mahkemece; davanın kabulü ile yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.10.2013 tarih ve 2013/11034 E. - 13631 K. sayılı kararı ile özetle; “Davalı asgari ücretle çalışsa bile yoksulluğun ortadan kalkmayacağı, bu durumun sadece nafakanın miktarının tayininde rol oynayacağı, mahkemece tarafların ekonomik ve sosyal durumunun net bir şekilde araştırılıp, davalı kadının elde ettiği gelire göre yoksulluk nafakasının uygun miktarına indirilmesine karar verilmesi“ gerektiğinden bozulmuştur.
Mahkemece; davalının asgari ücretle çalışmasına rağmen ev kirası ödemediği ve yazlık mahiyetinde gayrimenkulü bulunduğu, davalı tarafın ise oturduğu evin ½ oranında gayrimenkul kaydı olduğu halde herhangibir geliri bulunmadığına ilişkin cevabi yazı kapsamında, nafakanın geriye dönük olarak kaldırılmasının davalıyı büsbütün zor duruma sokabileceği gerekçe gösterilerek, karar tarihi olan 14.07.2014 itibariyle yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.
Mahkemece; bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gereği yerine getirilmemiştir.
Somut olayda; bozma öncesi yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasından, davacının gümrük müşavirliği yaptığı, 1000 TL aylık geliri olduğu, kendi evinde kaldığı, Gürpınar'da hisseli (½) evi bulunduğu, davalının ise, özel hastanede asgari ücretle çalıştığı, babasının aldığı bir yazlığı bulunduğu anlaşılmaktadır. Bozmadan sonra mahkemece yapılan araştırmada ise, tarafların Gürpınar'daki meskende ½ hisseli oldukları, davacının 01.03.2013-31.01.2014 tarihleri arasında işsizlik ödeneği aldığı, halen çalışmadığı anlaşılmaktadır.
Her dava, açıldığı tarihteki koşullara göre incelenip karara bağlanır. Dava tarihi itibariyle, davacının gümrük müşavirliği yaptığı ve 1000 TL geliri bulunduğu, davacının asgari ücretle çalıştığı, her iki tarafın da kira ödemediği, davalının sahip olduğu yazlık nedeniyle gelir elde ettiğinin de kanıtlanamadığı, günümüz ekonomik koşullarına göre davalının aldığı 250 TL yoksulluk nafakası ile geçinmesinin mümkün olmadığı ve işe girip çalışmasının zorunluluk arzettiği, ancak elde ettiği asgari ücretin onu yoksulluktan kurtaracak düzeyde olmasa da mali durumunu olumlu düzeyde değiştirdiği de açıktır.
Mahkemece; uyulan bozma ilamı uyarınca ve yukarıdaki belirlemelere göre, asgari ücret seviyesindeki gelirin yoksulluğu tümden ortadan kaldırmadığı, ancak nafakada hakkaniyete uygun bir miktarda indirim gerektirdiği düşünülerek, dava tarihi itibariyle nafakadan indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy