MAHKEMESİ : MALATYA 1. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 19/12/2014
NUMARASI : 2013/913-2014/949
Taraflar arasındaki iştirak nafakasının azaltılması veya artış oranının belirlenmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dilekçesinde; Ankara 7. Aile Mahkemesinin 2007/968 Esas 2007/1290 Karar sayılı 25/12/2007 tarihinde kesinleşen kararıyla müşterek çocuk adına hükmedilen aylık 250,00 TL iştirak nafakası ve her yıl Ocak ayında %15 artış oranının; yüksek bir oran olması, aylık nafaka miktarının 500,00 TL ye çıkması, davacının gelirinde artış bulunmaması, yeniden evlenmesi ve çocuğunun olması nedeniyle iştirak nafakasının aylık 400,00 TL ye indirilmesine, nafaka artış oranının yıllık ÜFE-TÜFE ortalaması olarak belirlenmesine, nafaka miktarında indirime gidilmemesi halinde artış oranının yıllık ÜFE-TÜFE ortalamasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; davacının nafaka dışında kızına destek olmadığını, yeniden evlendiğini, eşinin memur olduğunu, oturduğu evin babası tarafından süresiz tahsis edildiğini, kira ödemediğini, arabasının bulunduğunu, anlaşmalı olarak boşandıklarını, bilerek ve isteyerek imzaladığını, daha öncede nafaka davası açtığını, davanın reddedildiğini, yeni eşinin önceki eşine nafaka ödediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; Ankara 7.Aile Mahkemesinin 04/12/2007 tarih 2007/968 E.-1290 K. sayılı kararı ile müşterek çocuk için ödenmekte olan iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren her yılın Ocak ayında %15 arttırılması kararının kaldırılarak nafakanın her yıl Ocak ayında o yıl açıklanan ÜFE aylık oranlarının 12 aylık ortalaması oranında arttırılmasına, nafakanın indirilmesi talebinin reddine, davacı vekili duruşmaya hiç katılmadığından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 500 TL dilekçe yazım ücretinin davalıdan alınarak davacı vekiline verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
1136 sayılı Avukatlık Kanununun 164. maddesi uyarınca; avukatlık ücreti, avukatın hukukî yardımının karşılığı olan meblâğı veya değeri ifade etmektedir.
1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine göre hazırlanan karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2/1 maddesine göre; Bu tarifede yazılı avukatlık ücreti kesin hüküm elde edilinceye kadar olan dava, iş ve işlemler ücreti karşılığıdır, 5/1. maddesine göre ise hangi aşamada olursa olsun, dava ve icra takibini kabul eden avukat, tarife hükümleri ile belirlenen ücretin tamamına hak kazanır.
Somut olayda; davanın kısmen kabul edilmesi nedeniyle davacı vekilinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen ücretin tamamına hak kazanacağı ve duruşmalara katılmasının aranmayacağı anlaşıldığından; sadece dava dilekçesi ibraz etmesinin ve duruşmaya katılmamasının vekalet ücretinin tamamını kazanmasına engel olmayacağı belirlenmekle; davacı vekili lehine 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazma ücretine hükmedilmesi doğru değilse de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün vekalet ücretine ilişkin 5. maddesinin hükümden çıkartılarak, yerine “5- Davacı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy