MAHKEMESİ : SİVAS 1. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/01/2015
NUMARASI : 2014/162-2015/43
Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçeşinde; tarafların Sivas 1. Aile Mahkemesinin 2012/117 Esas , 2012/761 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocuklar B. B. ve B. S.nin velayetlerinin davacı anneye bırakıldığını, davacı için aylık 350,00 TL yoksulluk, müşterek çocuk B. B. için 200,00 TL ,Be. S. için ise aylık 150,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini; aradan geçen zamanda iştirak ve yoksulluk nafakalarının günün ekonomik koşullarına göre ihtiyaçları karşılamada yetersiz kaldığını; bu nedenle, davacı lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının aylık 600,00 TL 'ye, müşterek çocuk Betül Berra lehine hükmedilen iştirak nafakasının 500,00 TL' ye ve B. S. lehine hükmedilen iştirak nafakasının aylık 300,00 TL' ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; talep edilen nafakaları ödeme gücünün olmadığını belirtip davanın reddini istemiştir.
Mahkemece ;davanın kısmen kabulüne karar verilerek ,davacının gelirinin olmadığı, günün ekonomik koşullarında mevcut nafakaların yetersiz kaldığı gerekçesi ile müşterek çocuk B. S. için aylık 150 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 200' TL'ye ; ortak çocuk B. B. için aylık 200 TL iştirak nafakasını dava tarihinden itibaren 400' TL'ye ,davacı için aylık 350 TL yoksulluk nafakasını ise dava tarihinden itibaren 450 TL'ye yükseltilmesine ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Dava, iştirak nafakası ve yoksulluk nafakasının artırılmasına ilişkindir.
TMK.nun 176/4.maddesine göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.
Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.
Dosya kapsamından,;tarafların 22/11/2012 tarihinde boşandıkları, boşanma kararı ile birlikte davacı lehine 350 TL yoksulluk nafakasına karar verildiği,bu davanın açıldığı tarih itibariyle aradan yaklaşık iki yıllık süre geçtiği, davacının ev hanımı olduğu ve geliri bulunmadığı, 250 TL kira ödediği ,davalının ise DSİ memur olup, aylık 2.300,00 TL maaş aldığı ,550 TL kira ödediği anlaşılmaktadır.
Somut olayda; tarafların ekonomik ve sosyal durumlarında boşanma davasından sonra olağanüstü bir değişiklik olduğu iddia ve ispat edilmemiştir.
O halde; yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, nafakanın TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yüksek nafaka takdiri doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy