MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 29/01/2015
NUMARASI : 2014/475-2015/69
Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili lehine boşanma davasında hükmedilen 100 TL yoksulluk nafakasının, yetersiz kaldığını iddia ederek 500 TL'ye arttırılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece; daha evvel davacı için takdir edilen 100,00 TL yoksulluk nafakasının hakkaniyet ölçüleri nazara alınarak davalının 300,00 TL artırılarak aylık 400,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
TMK'nun 175.maddesine göre; ''Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan malî gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.''
TMK'nun 176/4. maddesine göre ise; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.
Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.
Somut olayda; davacının ev hanımı olup gelirinin olmadığı, evlenmediği, kız kardeşinin evinde oturduğu, davalının ise iş oldukça çalıştığı, aylık 500-600 TL civarı geliri olduğu, babasına ait evde oturduğu ve evlenmediği anlaşılmaktadır.
Tarafların, Ankara 3. Aile Mahkemesinin 2011/191 Esas ve 2012/876 Karar sayılı ile boşandıkları ve davacı lehine 100,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği anlaşılmıştır.
Mahkemece, boşanma dosyası getirtilip tarafların ekonomik ve sosyal durumlarındaki değişim incelenmeden davalının gelir-gideri ile orantısız şekilde yüksek nafakaya hükmedilmiştir.
Mahkemece yapılacak iş; boşanma dosyasının getirterek, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK'in yayınladığı ÜFE 12 aylık ortalama artış oranı nazara alınmak suretiyle, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktara hükmetmekten ibarettir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy