MAHKEMESİ : GAZİANTEP 4. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/03/2015
NUMARASI : 2014/1278-2015/147
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili aleyhine 16.01.2004 tarihinde kaçak elektrik tutanağı tutulduğunu, fiili kullanıcı olarak müvekkilinin yeğeni M. Ç. hakkında kamu davası açıldığını, ceza davasının yargılaması sonunda M. Ç. in beraatine karar verildiğini belirterek; kaçak elektrik tutanağı nedeniyle müvekkili aleyhine tahakkuk ettirilen güncel 8.006,58 TL olan borçtan dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; kaçak tutanağının mevzuata uygun düzenlendiğini, ceza mahkemesince verilen beraat kararının, hukuk hakimini bağlamayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.
Mahkemece; dava kısmen kabul edilerek, kaçak kullanıma ilişkin olarak tahakkuk ettirilen 16.01.2004 son ödeme tarihli 8.006,58 TL tutarlı borcun, normal elektrik tüketim bedeli olan 67,74 TL'sinden sorumlu tutulmasına, bakiye kısım yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyanın temyiz incelemesi Dairemizce yapılmış, 2014/6077 E. ve 2014/13044 K. sayılı ilamla; uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemesinin görevli olup olmadığı araştırılarak karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma ilamına uyma kararı veren mahkemece; davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılmış, davanın kısmen kabulü ile, 16.01.2004 son ödeme tarihli 2.193,25 TL tutarındaki faturadan dolayı davacının 67,74 TL borçlu olduğunun, kalan kısım yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; kaçak elektrik tutanağına istinaden tahakkuk ettirilen faturadan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Dosya kapsamından, davacının kaçak elektrik kullandığı, davalı elektrik şirketinin kaçak kullanımı tutanakla tespit ettiği, davacının dosyaya tutanağın aksini ispata yarar herhangi bir delil ibraz edemediği, bu bağlamda, davacının borçlu olduğu miktara yönelik hesaplamanın, kaçak kullanıma göre yapılması gerektiği açıktır.
Kaçak elektrik tutanakları, düzenlendiği tarih itibariyle maddi olgulara ilişkin tespitler içermekte olup, aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Bu bağlamda ispat yükü, tutanağın aksini iddia eden davacı tarafa aittir.
Diğer taraftan, ceza mahkemesi kararlarının hukuk mahkemesindeki davaya etkisini düzenleyen TBK'nın 74. maddesinde; (BK. 53) hakimin, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı, ceza hakimi tarafından verilen beraat kararıyla bağlı bulunmadığı, aynı şekilde, ceza hakiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararının da, hukuk hakimini bağlamadığı düzenlenmiştir. Beraat kararının tespit ettiği vakıa bakımından kesin delil teşkil edebilmesi için, beraat kararında o vakıanın mevcut olup olmadığının delillerle kesin biçimde tespit edilmiş olması gerekir. Buna karşılık, delil yetersizliğinden verilmiş beraat kararı, hukuk mahkemesinde kesin delil teşkil etmez.
Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; davalı elektrik dağıtım şirketinin elamanları tarafından 26.01.2004 tarihinde düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağında, "sayaç öncesi köprü atarak" elektrik kullanıldığının tespit edildiği, bu tutanağa dayanılarak davalı tarafından tahakkuk ettirilen kaçak elektrik bedelinin davacıdan talep edildiği, bu hususta davacının yeğeni M. Ç. , delil yetersizliğinden dolayı davacının yeğeni hakkında beraat kararı verildiği, kararın temyiz aşamasında zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verildiği, eldeki dosyada mahkemece bilgisine başvurulan elektrik mühendisi bilirkişinin, kaçak elektrik tespit tutanağı döneminde kullanılan elektrik tüketiminin normal olduğu, bu sürede davacının sorumlu olduğu normal elektrik tüketim bedelinin 67,74 TL olduğunu rapor ettiği, mahkemece bu rapor doğrultusunda hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.
Hal böyle olunca mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, öncelikle dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, bilirkişi heyetinden davalının davacı taraftan isteyebileceği bedelin, tutanağının düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine göre hesaplanması konusunda denetime elverişli rapor alınması ve hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy