MAHKEMESİ : KONYA 1. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/04/2015
NUMARASI : 2014/839-2015/239
Taraflar arasındaki yoksulluk nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dilekçesinde; tarafların Konya 3.Aile Mahkemesi’nin 17.09.2013 tarih, 2011/1208 Esas ve 2013/668 Karar sayılı ilamı ile boşanmalarına karar verildiğini, bu karar ile davalı tarafın boşanmaya neden olan olaylarda kusurlu olduğunun tespit edildiğini, bu kararın kesin delil niteliğinde olduğunu, davacının ev hanımı olup bir gelirinin bulunmadığını, babasının yardımı ile geçindiğini, davalının ise maddi durumunun iyi olduğu belirtilerek, davacı için 1000 TL yoksulluk nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; talep edilen nafakayı ödeyecek gücünün olmadığını, davacının maddi durumunun iyi olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Konya 3.Aile Mahkemesinin 2011/1208 Esas ve 2013/668 Karar sayılı ilamı ile davacı lehine hükmolunan yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren 500 TL olarak belirlenmesine ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, yoksulluk nafakası istemine ilişkindir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
TMK.nun 175.maddesi gereğince; boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında nafaka isteyebilir.
Yoksulluk durumu; günün ekonomik koşulları ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları birlikte değerlendirilerek takdir edilmelidir. Yoksulluk nafakası, ahlaki ve sosyal düşüncelere dayanır.
Somut olayda, tarafların 17.09.2013 tarih 2011/1208 Esas - 2013/668 Karar sayılı ilam ile boşanmalarına karar verildiği, boşanma kararının temyiz incelemesinden geçerek 11.06.2014 tarihinde kesinleştiği, boşanma hükmü 2 numaralı bendinde dava tarihinden geçerli olmak üzere karar kesinleşinceye kadar devam etmek üzere davalı için aylık 300 TL tedbir nafakasının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aynı bent devamında davalı kadın lehine talep olmadığından yoksulluk nafakasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
O halde, mahkemece, davacının bu dava ile ilk defa yoksulluk nafakası isteminde bulunduğu gözardı edilerek yazılı şekilde yoksulluk nafakasının artırılması şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün 1. bendinde yer alan; “Konya 3.Aile Mahkemesinin 2011/1208 Esas ve 2013/668 Karar sayılı ilamı ile davacı lehine hükmolunan“ ifadesinin çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy