MAHKEMESİ: KİLİS AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ: 22/04/2015
NUMARASI: 2014/370-2015/155
Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırımı-nafakanın ÜFE oranında artırıma bağlanma talebi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine-karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı karşı davalı vekili dava dilekçesi ile;2004 yılında davacı lehine hükmedilen 150 TL iştirak nafakasının 300 TL ye çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı karşı davacı vekili dilekçesi ile;asıl davanın reddi ve davacı karşı davalıya ödenen 150 TL yoksulluk nafakasının her yıl üfe oranında artışa bağlanmasını talep ve dava etmiştir.
Mahkemece; asıl ve karşı davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080 TL'ye çıkarılmıştır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.04.2005 tarih ve 2005/3-169 E-2005/235 K. sayılı kararı ile nafaka davalarında temyiz ve karar düzeltmede yıllık nafaka miktarının dikkate alınacağı açıklanmıştır.
Asıl ve karşılık davada verilen hüküm, yıllık nafaka (farkı) miktarı itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.