Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ile Kayseri 3. Aile Mahkemesinde boşandıklarını, bu hükümle müşterek çocukların velayetinin davalı anneye verildiğini, müvekkilinin velayetin değiştirilmesi davası açtığını ve bu dava ile müşterek çocukların velayetinin müvekkiline verildiğini, müşterek çocuklar için de aylık 75,00 'er TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, çocukların büyüdüğünü, ihtiyaçlarının arttığını bu nedenlerle bu miktarın yetersiz kaldığını, bu nedenlerle müşterek çocuklar için hükmedilen nafakanın 300,00 'er TL artırılarak aylık 375,00 'er TL ye çıkartılmasına, bu miktara her yıl TÜFE oranında artış uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesinde; müvekkilinin hükmedilen nafakayı düzenli olarak ödediğini, çocuklarının ihtiyaçlarını karşıladığını, müvekkilinin malulen emekli olduğunu, çok düşük miktarda emekli maaşı aldığını, gelirinde herhangi bir artışın yaşanmadığını, müvekkilinin Ziraat Bankasından kredi çektiğini, ekonomik açıdan oldukça zor durumda olduğunu, bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 2011/715 Esas, 2012/232 Karar sayılı ilamı ile tarafların müşterek çocukları için hüküm altına alınan aylık 75,00 'er TL’lik iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren başlamak üzere aylık 50,00'şer TL artırılarak 125,00'er TL'ye yükseltilmesine, bu şekilde davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı lehine hükmedilen nafakaya, her yıl Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından Ocak ayında yayınlanan TÜFE oranında her yıl seneyi devriyesinde uygulanmak sureti ile artırım oranı uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, iştirak nafakasının artırımı talebine ilişkindir.
TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır". Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).
İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Hükmedilen nafakanın, yerleşmiş Yargıtay Uygulamaları ve 01.01.2005 tarihi itibariyle TEFE yerine ÜFE endeksinin geçerli olduğu göz önüne alınarak "ÜFE" oranında artışına hükmedilmesi gerekirken "Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından Ocak ayında yayınlanan TÜFE oranında" oranında artırılmasına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.
Ne var ki; bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. Bu itibarla, hükmün 2 .fıkrasında yer alan "Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından Ocak ayında yayınlanan TÜFE oranında" ifadelerinin çıkartılarak, yerine "TÜİK tarafından Ocak ayında yayınlanan ÜFE oranında" ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 04.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.