İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ÇAY ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ
TARİHİ: 23/09/2014
NUMARASI: 2013/49-2014/466
Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı Fatma Topuz ve davalı Y.. T.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının eşi davalı Y...'ın Afyon'da çalıştığını, Yaşar'ın annesi ve babası olan diğer davalıların Çay ilçesinin köyünde yaşadıklarını, eşyaların bir kısmının Afyon'da, bir kısmının köyde olduğunu, ziynetleri baskı yaparak istediklerini; davacının, kendi babasının yanında ziynetlerini davalılar Ersan ve Asiye'ye verdiğini, davalı Asiye'nin ziynetleri ödemez ise, tarlasını vereceğini söylediğini, eşinin davacıyı evden kovduğunu ileri sürerek; ev eşyalarının aynen iadesine, olmaz ise bedeli olan 10.410.00 TL'nin davalı Yaşar'dan; ziynet eşyalarının aynen iadesine, olmaz ise bedeli olan 20.440.00 TL'nin davalılardan müteselsilen alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, cevap dilekçesi ile; davalılar Ersan ve Asiye yönünden husumet itirazlarının olduğunu, davacının ziynet eşyalarını yanında götürdüğünü, Yaşar'ın ev eşyalarını teslim edeceğini belirterek; davanın reddini istemiştir. Yargılama sırasında davalı Yaşar ev eşyalarını davacıya teslim etmiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, ev eşyaları konusunda karar verilmesine yer olmadığına, davalı Ersan ve Asiye yönünden ziynet alacağı davasının husumet yokluğundan reddine, 4 adet zeytina desenli bilezik 6.512,00 TL, 18 gr ,22 ayar, 1 adet beşibirlik 3.168,00 TL, 1 adet zincir, 28-30 gr 14 ayar 1.624,00 TL, 4 adet çeyrek altın 155,00 TL'den 620,00 TL, 1 adet saat altının büyüğü 310,00 TL, olmak üzere ziynet eşyalarının mümkün ise, aynen değil ise, 12.234,00 TL bedelinin davalı Y.. T..'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı Y.. T.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, somut olayda; davacının ziynet eşyalarını kendi babasının yanında davalılar Ersan ve Asiye'ye verdiğini ileri sürdüğü, davacının babası tanık M.Ali'nin de beyanında kızının kendisini eve çağırdığını, gittiğinde davalıların ziynetleri istediklerini gördüğünü, davalı Asiye'nin ödeyemez isek tarla veririz dediğini, kızının da ziynetleri davalı Ersan'a verdiğini, ziynetlerin davacıya iade edilmediğini ifade ettiği anlaşılmaktadır. Davacının ziynetlerini eşi davalı Yaşar'ın isteği ve yönlendirmesi ile diğer davalılara teslim ettiği ispatlanmıştır. Bu durumda, davacının ziynet alacağından her üç davalı da sorumlu olduğundan davalılar Asiye ve Ersan yönünden ziynet alacağı davasının reddedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.