MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen tazminat (maddi-manevi) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dava; maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulu ile 849,60 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden,
Davada kabul edilen miktar 849,60 TL olup, temyiz sınırının altında kalmaktadır.
5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK. nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL'ye çıkarılmıştır.
Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,
Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden ise;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.04.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.