MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2013 yılında gayrı resmi şekilde evlendiklerini, davalının davacı ve tarafların müşterek çocuklarını evi terk etmeye zorladığını, bu nedenle de davacının müşterek çocuk ile ailesinin yanına sığındığını, davalının Tosçelik A.Ş.'de operatör olarak çalışıp gelirinin iyi olduğunu belirterek, tarafların müşterek çocuğu Hanifi lehine aylık 1.000 TL nafakaya hükmedilmesini ve hükmedilecek nafakanın yıllık TEFE oranında artırılmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında yaşanan sorunların davacıdan kaynaklandığını,davacının evi terk ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile;müşterek çocuk Hanifi için aylık 600 TL tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine,tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına,karar kesinleştikten sonra nafakanın iştirak nafakası olarak devamına;belirlenen nafakanın yıllık TEFE endeksine göre artırılmasına karar verilmiş,hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay uygulamaları gözönünde bulundurularak "TÜİK tarafından açıklanan ÜFE" oranında artışına hükmedilmesi gerekirken "TEFE" oranında artırılmasına karar verilmesi doğru değilse de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün yıllık nafaka miktarının artış oranına ilişkin 1. maddesindeki "TEFE" ifadesinin çıkartılarak, yerine "TÜİK tarafından açıklanan ÜFE" ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.