MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili; tarafların 26/05/2012'de kesinleşen İstanbul 9.Aile Mahkemesinin 2011/790 Esas sayılı ilamı ile boşandıklarını ve talep edilmediğinden müşterek çocuk için nafakaya hükmedilmediğini, ancak müşterek çocuğun sağlık problemleri nedeniyle masrafının çok olduğunu ileri sürerek aylık 4.000 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı; boşanma sonrasında davacı ile bir süre daha beraber yaşadıklarını, davacıya şirket kurduğunu, talep edilen nafaka miktarının fahiş olup, ödeme gücü olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık 1.500 TL iştirak nafakasının ve davacı vekil ile temsil edildiğinden 1.800TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.
Dava, iştirak nafakası istemine ilişkindir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.
2-Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT 9.maddesi uyarınca, nafaka davalarında; davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten (maktu vekâlet ücreti) düşük olmamak üzere, hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden nisbi vekâlet ücretine hükmolunur.
O halde, mahkemece; davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 2.160 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu düşük vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından, hükmün HUMK.'nun 438/7.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 4. bendinde yer alan; “...1.800 TL vekalet ücretinin...” ifadesinin çıkartılarak, yerine "... AAÜT 9. md. uyarınca 2.160 TL vekalet ücretinin..." ifadesinin yazılarak, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.