MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, davalı ile boşandıklarını, 2012 yılında yapılan son nafaka artışı ile müşterek çocuk için aylık 225 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini,çocuğun aradan geçen sürede eğitim vb. masraflarının arttığını,kendisinin geliri bulunmadığını ve aylık 600 TL kira ödemesi bulunduğunu ileri sürerek; müşterek çocuk Muhammed Taha için hükmedilen aylık 250 TL'lik iştirak nafakasının aylık 500,00 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, 2012 yılında yapılan son nafaka artışı ile müşterek çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının aylık 225 TL'ye yükseltildiğini ve her yıl TÜFE oranında artışa hükmedildiğini,kendisinin de TÜFE artışına göre nafakaları düzenli olarak ödediğini,yine müşterek çocuğun nafaka dışındaki ihtiyaçlarını da karşıladığını savunarak; davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; 2016 yılı için aylık 310 TL olarak davalı tarafından düzenli olarak iştirak nafakasının icra dosyasına ödendiği,davalının aylık 2.000 TL geliri bulunduğu,evinin kira olup aylık 450 TL kira ödediği,ikinci evliliğinden de iki çocuğu bulunduğu,nafakanın takdir edildiği tarih ile aradaki zaman aralığı,nafakanın her yıl TÜFE oranında arttırılması,tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak müşterek çocuk için ödenen aylık 310 TL'lik iştirak nafakasının yeterli olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.
TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.
TMK'nun 330.maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir, şeklindedir.
TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.
TMK'nun 328/1.maddesinde “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.
Somut olayda; tarafların 2005 yılında boşandıkları ve müşterek çocuk 1999 doğumlu Muhammed Taha'nın velayetinin davacı anneye verildiği,2012 yılında açılan son nafaka artırım davası neticesinde ise müşterek çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının aylık 225 TL'ye yükseltildiği ve her yıl TÜFE artışının da uygulanmasına karar verildiği ve bu kararın da 22.01.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Yine dosya kapsamında yer alan tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçlarına göre ise, davacının öğrenci olup Açık Öğretim Fakültesi'nde okuduğu,aylık 550 TL kira ödemesi bulunduğu,annesi,kız kardeşi ve oğlu ile birlikte yaşadığı;davalının ise TOKİ'de yönetim müdürü olup aylık 2.000 TL geliri bulunduğu,aylık 450 TL kira ödemesi olduğu tespit edilmektedir.
Artırım davası açılması kanunda belirli bir süreye tabi tutulmamıştır. Davacı, hükmedilen iştirak nafakasının yetersiz kaldığını ve müşterek çocuğun ihtiyacını karşılamadığını ileri sürmektedir.
Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle müşterek çocuğun yaşı,ihtiyaçları,eğitiminin devam ediyor olması,aradan geçen sürede ihtiyaçlarında artış olması ve son nafaka artışının da 2012 yılında hüküm altına alınmış olması da nazara alınmak suretiyle, davacının bu hususta delilleri toplanıp, iştirak nafakasının artırımı konusunda açılmış bir dava bulunduğu gözetilerek, en azından kesinleşen önceki nafaka ilamındaki (artış hükmü) gereğince belirlenecek miktarda iştirak nafakasının artırımına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy