MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı; boşanma davasına karşı açtığı ve tefrik edilen davada davalının kendisini baba evine bıraktığını, ziynet ve çeyiz eşyalarının davalıda kaldığını belirterek; ziynet eşyaları bedeli 37.000.00 TL’nin davalıdan tahsiline, çeyiz eşyalarının varlığını muhafaza ettiğinden aynen iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı, davacının 31/12/2012 tarihinde ortak konutu terk ettiğini, cumhuriyet altınlarının bir kısmı emaneten takıldığını, düğün sonrası takan kişiye iade edildiğini, bağış niteliğinde olmadığını, diğer kısmının kendisine takıldığını, kişisel malı olduğunu, 5 bilezikten birinin de emanet olduğunu, iade edildiğini, geri kalan bilezikler davacı giderken alınmamış ve rızaen bırakıldığını, bunlarla düğün masraflarının ödendiğini, talep edilen bileklik ve zincirlerin erkek takısı olup kendisine takıldığını, diğer bilekliğinde emaneten olduğunu, yüzük ve küpelerin davacı tarafından götürüldüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davacının evden giderken ziynet eşyası almadığı, söz konusu ziynet eşyalarının davalıda kaldığı, davalının işyerinde bulunan kasada saklandığı, ayrıca davalı tarafın davacılara ziynet eşyası ve boşanma davasında anlaşma konusunda 35 cumhuriyet altını teklif etmeleri de ziynet eşyalarının davalıda kaldığını gösterdiği, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7 adet 20 gr ağırlığında toplam 140 gr ağırlığında bilezik, 21 adet Lira Altın, 16 adet yarım altın,17 adet çeyrek altın, 1 adet 15 gr ağırlığında bilezik, 4 adet 5 gr ağırlığında toplam 20 gr yüzük, 1 adet 15 gr ağırlığında zincirin maddi değeri olan 33.133,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi il davalıdan tahsiline, tespit edilen ev eşyalar yönünden taleplerin kabulü ile aynen iadesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- HMK’nın 26.maddesi (HUMK’nun 74. maddesi) hükmüne göre, mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.Dosyanın incelenmesinde; ziynet eşyaları yönünden harçlandırılan listede; 45 cumhuriyet altını, 5 maraş burma bilezik, 2 bileklik(10 gr), 1 bileklik(13 gr), 4 yüzük, zincir ve küpe talep edildiği, mahkemece ise 7 adet 20 gr ağırlığında toplam 140 gr ağırlığında bilezik, 21 adet Lira Altın, 16 adet yarım altın,17 adet çeyrek altın, 1 adet 15 gr ağırlığında bilezik, 4 adet 5 gr ağırlığında toplam 20 gr yüzük, 1 adet 15 gr ağırlığında zincirin bedellerinin tahsiline karar verildiği görülmektedir. Aynı şekilde çeyiz eşyaları yönünden davacının talepleri dilekçesinde yazılı olmasına rağmen, emniyet araştırması sonucu evde tespit edilen ve talep edilmeyen bazı eşyaların aynen iadesine karar verildiği anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, davacının talebine ilişkin hüküm kurulması gerekirken, taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talep edilmeyen ziynet ve çeyiz eşyalarına karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.