MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davalı ile davacının 2012 yılında boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verildiğini ve halen Ankara'da özel bir kreşe devam ettiğini, her türlü masrafının ise davacının yeniden evlendiği eşi tarafından karşılandığını belirterek dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 700.00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davacının yeniden evlendiği eşinin maddi durumunun çok iyi olduğunu, kendisinin ise maaşlı çalıştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; büyüme, okuma ve gelişme çağında olan çocuğun giderleri gözönüne alındığında davalı babanın da ortak çocuğun bu giderlerine katlanmak yükümlülüğü bulunduğundan çocuğun ihtiyaçları, geçim koşulları ve tarafların belirlenen ekonomik ve sosyal durumlarına göre davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 200.-TL iştirak nafakasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava iştirak nafakası talebine ilişkindir.
TMK'nın 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.
Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.
Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.
Somut olayda; tarafların 2012 yılında boşandıkları, boşanma neticesinde müşterek çocuk 2010 doğumlu ....'ın velayetinin davacı anneye verildiği ve müşterek çocuk lehine iştirak nafakasına hükmedilmediği sabittir. Tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçlarına göre ise davacının ev hanımı olduğu, yeniden evlendiği, eşinin aylık 5.000.-TL geliri olduğu, kira ödemediği; davalının ise taksi şöförlüğü yaparak aylık 1.500 TL civarında gelir elde ettiği ve ailesi ile birlikte yaşadığı anlaşılmaktadır.
Eldeki somut davada, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, hükmedilen nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim vb. masrafları da dikkate alındığında, müşterek çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakası miktarı az olup, TMK 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.
Hal böyle olunca mahkemece, yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, müşterek çocuğun yaşı, eğitim vb. ihtiyaçları ve davalının gelir durumu gözetilerek, hakkaniyete uygun bir nafaka takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı HMK'ya 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde gözetilerek kararın 6100 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.