MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı; abonelik sözleşmesi kapsamında tahakkuk ettirilen faturaların ödendiğini, sayaç okumaya gelen davalı elemanlarınca 15.01.2014 tarihli içeriğini bilmediği tutanak imzalatıldığını, daha sonra Mart 2014 dönem faturasında 24,925,90 TL ve 62.486,03 TL borç gösterildiğini, davalı nezdinde yapılan itirazın reddedildiğini, talep edilen toplam miktarın fahiş ve haksız tahakkuklar olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla toplam 87.411,93 bedelli ve 14.03.2014 son ödeme tarihli faturadan dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili; davacının iddialarının doğru olmadığını, dava konusu tahakkukların tüketim borcuna ilişkin olduğunu, mevzuata uygun faturalandırma yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya 2014 yılı Ocak dönem borcunun 16.692,28 TL, 2014 yılı şubat ayı borcunun 3.043,66 TL olmak üzere toplam 19.735,95 TL olduğunun tespitine, 67.675,98 TL bedel için davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava; davalı ... şirketi tarafından düzenlenen faturalar nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir.
17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife
düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.Yine, 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.
Bu yasa değişiklikleri, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içermektedir.Dosyanın incelenmesinde; 2014/01. dönem 62.486,03 TL ve 2014/02. dönem 24.925,90 TL faturalardan borcu olmadığının tespitinin talep edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporuna eksik tüketimden kaynaklanan 2014/01. dönem fatura bedelinin 45.793,74 TL, normal tüketim faturasından kaynaklanan 2014/02. dönem fatura bedelinin 21.882,24 TL olarak tespit edildiği, fatura miktarları hesaplanırken iletim, dağıtım vb bedellerin dahil edilmediği, böylelikle toplam iki fatura bedelinin 67.675,98 TL, davacının borçlu olmadığı miktarın ise 19.735,95 TL belirlendiği, mahkemece verilen hükümde ise borçlu olunan miktar ile borçlu olmadığı miktarın birbirinin yerine yanlış yazıldığı görülmektedir.
O halde mahkemece; bilirkişiden ek rapor alınarak, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak vb. bedellerle ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmesi, daha sonra davacının borçlu olduğu ve olmadığı miktarın ayrı ayrı tespit edilerek hükümde doğru olarak gösterilmesi gerekirken; yazılı şekilde borçlu olunan miktar ile borçlu olmadığı miktarın birbirinin yerine yazılarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.