MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı,davalı ile boşandıklarını, kararın kesinleştiğini, açılan bu davada çeyiz eşyalarını talep ettiğini, ancak boşanmaya dair kararda harç yatırılmadığından çeyiz eşyaları yönünde karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, ilgili dosyada çeyiz eşyalarının değerinin bilirkişi tarafından tespit edildiğini, 44 kalem çeyiz eşyasının değerinin 8.415 TL olarak belirlendiğini, buna dair kararın kesinleşmesinden sonra icra takibi başlatıldığını ancak davalının haksız olarak itiraz etmesi sebebi ile iş bu davayı açtıklarını, davalının icra takibine haksız itirazının iptali ile takibin devamına, haksız itirazından mütevellit %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, eşyaların kendisi tarafından alındığını, davacının eşyalara ilişkin sunduğu el yazılı faturaların davacı tarafından düzenlendiğini, yazı incelemesinin yaptırılması gerektiğini beyanla davanın reddine, takibin haksız ve kötüniyetli olması nedeniyle % 20 oranında davalı müvekkili lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesini dilemiştir.
Mahkemece, davacının bilirkişi raporu ile tespit edilen çeyiz eşyası bedeli uyarınca davalıdan alacaklı olduğunu ileri sürmüş ise de bilirkişi raporunun borç ikrarını içerir nitelikte bir belge olmadığını, bunun yanında bedeli talep edilen eşyaların davacıya ait olduğuna ilişkin de davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık, itirazın iptali talebine ilişkindir.
1-Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer.
Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlamakla yükümlüdür.
Somut olayda, davacı çeyiz eşyalarının kendisi tarafından alındığını ve davalı tarafta kaldığını, eşyaların değerinin Beykoz Aile Mahkemesi'nin 2010/1038 Esasına kayıtlı boşanma davasında alınan bilirkişi raporu ile 8.415 TL olarak belirlendiğini belirterek bu bedelin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı eşyaların kendisine ait olduğunu ve kendisi tarafından alındığını ispatla yükümlüdür. Davacının bu iddialarının ispatına yönelik olarak tanık ve yemin deliline dayandığı görülmektedir. Ancak mahkemece, davacının tanıkları dinlenmeksizin ve yemin delili hatırlatılmaksızın ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.
O halde mahkemece, davacının iddiasına yönelik tanıklarının dinlenmesi ve diğer tarafa yemin teklif etme hakkının hatırlatılması, karşı tarafın teklif olunan yemini edaya hazır olduğunu bildirmesi halinde, yemin teklif edilen tarafın usulünce yemine davet edilmesi (HMK m. 228) ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile karar verilmesi doğru bulunmamıştır.
2- Çeyiz eşyaları misli eşyalardan ise de, davacının seçimlik hakkı olup, bu eşyaları aynen isteyebileceği gibi, sadece bedelinin tahsilini veya terditli olarak eşyaların mevcut olması halinde aynen, olmaması halinde bedelinin tahsilini de isteyebilir.
Bu nedenle, mahkemenin takibe konu bedelleri talep edilen eşyaların mislen iadesi mümkün eşyalardan olduğu, davacının bu eşyaların iadesini talep edebilme imkanının bulunduğu ve dolayısıyla davacının para alacağı henüz doğmadan icra takibi başlattığı yönündeki gerekçesinin de yerinde olmayıp eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.