MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 1998 yılında evlendiğini, 2000 doğumlu .. adında çocuklarının olduğunu, davalının sürekli alkol kullandığını, davalının haklı bir sebep olmaksızın müşterek haneyi terk ettiğini, davacının ev hanımı olduğunu gelirinin olmadığını, davalının gerek davacının gerekse çocuğunun infak ve iaşesi ile masraflarını karşılamadığını, bu nedenle davacı için 750,00 TL, müşterek çocuk için 750,00 TL olmak üzere toplam 1.500TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, cevap dilekçesinde;davacının iddialarının asılsız olduğunu,davalının davacıyı müşterek haneden kovduğu ,bu nedenle davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk için aylık 350.00 TL nafakanın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesi ile davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle davacı kadın yönünden tedbir nafakası talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, ayrı yaşamakta haklılık iddiasına dayalı eş ve müşterek çocuk yönünden tedbir nafakası istemine ilişkindir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
TMK.nun 327/1. maddesine göre, çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderleri ana ve baba tarafından sağlanır.
Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. (TMK 328/1)
Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir. (TMK 329/1)
Nafaka takdir edilirken, tarafların ekonomik, sosyal ve mali durumları ile müşterek çocuğun ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olmadığı dolayısıyla davacı kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Somut olayda; tarafların sosyal ekonomik durum araştırmasından; davacı kadının ev hanımı olup gelirinin olmadığı, müşterek çocuk ile birlikte davalıdan ayrı yaşadığı; müşterek çocuğun 2000 doğumlu olup lise dokuzuncu sınıfta eğitim gördüğü, davalının ise emekli olup, aylık 1.111.28 TL maaş aldığı, babasına ait evde ikamet ettiği, kira ödemediği tespit edilmiştir.
Öyle ise, mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumu, tedbir nafakasının niteliği, çocuğun ihtiyacı, eğitim durumu dikkate alınarak TMK.nun 4.maddesinde de vurgulanan hakkaniyet ilkesi gereğince, küçük çocuk lehine daha yüksek oranda nafaka takdiri gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy