MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkili lehine, Şanlıurfa Aile Mahkemesi'nin 29/12/2010 dava tarihli, 2010/1174 E., 2011/416 K. sayılı ilamı ile aylık 500 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verildiğini, bu kararın daha sonra kesinleştiğini, davalının kusuru nedeniyle müvekkilinin Şanlıurfa Aile Mahkemesi' nin 11.07.2012 tarih, 2011/871 E.,2012/619 K. sayılı boşanma davası ile nafakanın arttırılmasına ilişkin dava açtığını, mahkemece boşanma davasının kabul edildiği, ancak yoksulluk nafakasının 500 TL olarak belirlendiğini, aradan geçen süredeki müvekkilinin ihtiyaçlarındaki artışın değerlendirilmediğini, müvekkilinin nafaka dışında herhangi bir gelirinin olmadığını belirterek; nafakanın 500TL' den 1.000TL'ye artırımına karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davacının ailesinin ekonomik durumunun oldukça iyi olduğunu, müvekkilinin ödeme gücü olmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davalının 1/4 hissedarı olduğu depo niteliğindeki taşınmazdan elde ettiği kira geliri ve davalı adına kayıtlı araçların olduğu hususu dikkate alınmadan boşanma dosyasında nafaka miktarınn belirlendiği, bu nedenle iş bu dava dosyasında TÜİK'in belirlediği yıllık ortalama ÜFE artış oranından daha fazla nafaka miktarının belirlenmesi gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; nafakanın 700TL' ye artırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
Dava; yoksulluk nafakasının artırımına ilişkindir.
TMK'nun 175.maddesi; "Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Kanunda öngörülen şartlar davacı lehine gerçekleştiği takdirde, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına ve hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekir.
TMK'nun 176/4. maddesine göre de; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir."
Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.
Somut olayda; 18.11.2013 tarihinde kesinleşen Şanlıurfa Aile Mahkemesi' nin 11.07.2012 tarih, 2011/871 E.,2012/619 K. sayılı boşanma ilamı ile yoksulluk nafakasının 500TL olarak belirlendiği, bu artırım davasının ise 02.11.2015 tarihinde açıldığı; davacının, 38 yaşında, ev hanımı olduğu, babasıyla birlikte ikamet ettiği; davalının ise devlet memuru olarak çalıştığı, ilave ücretler dahil aylık yaklaşık 2.500TL maaş aldığı, annesine ait evde annesi ile birlikte yaşadığı, 1/4 oranda hissedar olduğu 1 adet depo niteliğinde taşınmaz ile adına kayıtlı 3 adet motosiklet bulunduğu anlaşılmaktadır.
O halde, mahkemece; TÜİK’in yayımladığı ÜFE artış oranı dikkate alınmak suretiyle davacı lehine hükmedilecek yoksulluk nafakasının belirlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde fazla miktarda artırıma karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.