MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, tarafların 2005 yılında boşandıklarını, 1995 doğumlu müşterek çocuk ...... ve 2004 doğumlu ......'nin velayetinin anneye verilerek ...... için 200TL, ...... için 150TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, takdir edilen nafakalardan fazla ödeme yaptığını, davalı ve çocukların oturduğu konutun kirasını ödediğini, 9 yıldır boşanmış olmalarına rağmen çocukların eğitim masraflarını karşıladığını, para yardımında bulunduğunu, nafaka beledinin kira, okul masrafı, kredi taksiti şeklinde ödendiğini, davacıdaki toplam ödeme belgelerinin belgeli 54.885.TL tutarında olduğunu, belgesiz ödemelerinin bulunduğunu, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi'nin 2010/3781 sayılı kararı ile öncesinde ahlaki ödeme kapsamında kabul edilen ödemelerin birbirini takip eden tarihlerde yapılmış olması durumunda nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair açıklama olmasa dahi ödenen miktarın nafaka borcundan mahsubu gerektiği şeklinde ictihat değişikliğine gittiğini, davalı annenin yapılan ödemelere rağmen icra takibi yapmasının kötü niyetli olduğunu, davalı tarafından başlatılan ...... 8.İcra Müdürlüğü'nün 2014/23779 sayılı dosyasındaki icra takibinin tedbiren durdurularak davalıya icra dairesince ödeme yapılmasının engellenmesini, davacının, davalıya borcunun bulunmadığının tespitini, takibin iptali ile %20 oranında kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın İİK 72.maddesine dayalı menfi tespit davası olduğunu, borcun ödendiğinin İİK'nun 33. Maddesinde belirtilen belgelerle ispatlanması gerektiğini, davacı tarafın iddiasına dayanak yaptığı belgelerin yasada sayılan nitelikte olmadığını, tarafların boşanma kararından sonra ayrı yaşadıklarını, müşterek çocuk ......'ün hukuk fakültesi, ......'nin ilköğretim öğrencisi olduklarını, çocukların eğitim, kreş, dershane giderlerinin anne tarafından karşılandığını, davacının 3. kişiler adına yaptığı kira ödemesi veya çocukların dershane ücretlerinin nafaka alacaklısı davalıya yapılmış sayılamayacağını baba olarak çocuklara yaptığı harcamaların ahlaki görev gereği olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, nafaka borcundan dolayı borçlu olmadığının tespiti talebine ilişkindir.
1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) Dosya kapsamına, bilirkişi raporuna, ibraz edilen ödeme belgelerine nazaran davacı babanın boşanma tarihinden sonra müşterek çocuklar için bir kısım ödemelerde bulunduğu, dershane masrafları ve kira ödemesi yaptığı anlaşılmış ise de ödemenin nafaka yükümlülüğünün başladığı aydan itibaren düzenli ve periyodik olarak yapılmadığı, dönemsel olarak yapılan ödemelerin değişen Yargıtay İçtihatına göre ahlaki nedenler veya davalı tanığı ......'nin beyanında belirtildiği üzere, davalı eşin evin alımına yaptığı katkı nedeniyle yapılan ödemelerin nafakaya mahsup edilemeyeceği kanaatına varıldığından davanın reddine karar verildiği görülmekle beraber, dosyada bulunan ödeme makbuzları incelendiğinde bir kısım makbuzlarda açıkça nafaka ödemesine ilişkin olduklarına dair açıklama içerdikleri, bir kısım makbuzlarda açıklama olmamasına rağmen bu makbuzlara ilişkin de davalının aksine bir itirazı olmadığı görülmüştür. Bu sebeple ek rapor alınarak makbuzlarda tespit edilen tutarların nafaka borcundan mahsup edilmemesi sebebi ile hükmü bozmak gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle temyiz eden davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.