MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, 28.04.2009 tarihinde kaçak elektrik tutanağı ile davalı borçlunun kaçak elektrik kullandığının tespit edildiğini, davalı borçlu aleyhinde ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/727 Esas sayılı dosyası ile ilamsız takip yapıldığını, davalının takibe itiraz ederek icra takibinin durmuş olduğunu, itirazın iptali ile icra borcunun %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, açılan davanın kısmen kabulü ile, davalı ...'un ... İcra Müdürlüğünün 2010/727 esas sayılı icra takip dosyasındaki itirazının kısmen iptali ile takibin 984,83 TL asıl alacak üzerinden ve 90,82 TL gecikme cezası üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; kaçak elektrik kullanımına istinaden davalı aleyhine başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali talebine ilişkindir.
Uyuşmazlık; davada görevli mahkemenin hangisi olduğu noktasında toplanmaktadır.
Mahkemenin görevi belirlenirken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığının tespiti gerekmektedir. Bu sebeple mahkemenin kabulü doğrultusunda uyuşmazlık öncelikle tüketici hukuku çerçevesinde ele alınmıştır.
Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3/e bendinde tüketici, “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi” , 3/h bendinde ise tüketici işlemi “Mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı- sağlayıcı arasında yapılan her türlü hukuki işlemi” olarak tanımlanmıştır. Aynı Yasa'nın 23.maddesinde “Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır.” denilmiştir.
Yukarıda ifade edilen yasa hükümleri uyarınca; bir hukuki işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için; kanunun amacı içerisinde, yukarıda tanımları verilen taraflar arasında, mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması şarttır.
Somut olayda; davalının meskende kullandığı elektrik dolayısıyla davacının hizmetinden yararlandığı ancak dava konusu kaçak elektrik kullanım tutanağının düzenlendiği 28.04.2009 tarihinde taraflar arasında hizmet alımına yönelik herhangi bir sözleşme bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle davalının hukuki ilişki (sözleşme ilişkisi) içerisinde olmadığı davacı karşısında, tüketici sıfatını haiz olmadığı açıktır.
O halde; davacı şirket ile davalı arasında herhangi bir abonelik sözleşmesi bulunmadığından abonesiz kaçak elektrik kullanımı şeklindeki iddia tüketici hukukundan kaynaklanmamaktadır. Somut olayın haksız fiil hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması karşısında, davanın 4077 sayılı yasa hükümlerine göre çözümlenmesi mümkün değildir.
Bu itibarla; haksız fiil sebebine dayalı olan davada Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, Tüketici Mahkemesi sıfatı ile yargılama yapılıp sonuçlandırılması doğru görülmemiş bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK' un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.