MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacılar, maliki oldukları bağımsız bölümde davalı bankanın 01/03/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, halen ödenen kira bedelinin 11.000,00 TL olup rayiçlerine göre çok düşük kaldığını belirterek 01/03/2015 tarihinden geçerli olmak üzere aylık kiranın brüt 25.000,00 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı,davanın reddini dilemiştir.Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile hak ve nesafet kuralları gereğince 01/03/2015 tarihinden geçerli olmak üzere aylık kira bedelinin brüt 22.500,00 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01/03/2010 başlangıç tarihli, 10 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlara ilişkin 4. maddesinde aylık kira bedelinin her kira dönemi başında TÜİK tarafından açıklanan bir önceki yılın aynı ayına göre TÜFE +ÜFE/2 oranında arttırılacağı düzenlenmiştir.Yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre şartlar değişmediği ve özel gelişmelerin varlığı iddia ve ispat edilmedikçe, hak ve nesafet ilkesine göre kira parasının tespit edildiği dönemden sonra üç yıl için art arda endeks uygulanarak bulunacak kira parasının o dönem için hak ve nesafete uygun ve aşırı olmayan bir kira parası olduğu ilke olarak kabul edilmeli ve ona göre uygulama yapılmalıdır. Üç yıldan sonra ise yeniden hak ve nesafete göre kira parası tespit edilebilecektir. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 344. maddesi uyarınca 1 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 344.maddesinde “Tarafların yenilenen kira dönemlerinde uygulanacak kira bedeline ilişkin anlaşmaları, bir önceki kira yılında üretici fiyat endeksindeki artış oranını geçmemek koşuluyla geçerlidir. Bu kural, bir yıldan daha uzun süreli kira sözleşmelerinde de uygulanır. Taraflarca bu konuda bir anlaşma yapılmamışsa, kira bedeli, bir önceki kira yılının üretici fiyat endeksindeki artış oranını geçmemek koşuluyla hâkim tarafından, kiralananın durumu göz önüne alınarak hakkaniyete göre belirlenir. Taraflarca bu konuda bir anlaşma yapılıp yapılmadığına bakılmaksızın, beş yıldan uzun süreli veya beş yıldan sonra yenilenen kira sözleşmelerinde ve bundan sonraki her beş yılın sonunda, yeni kira yılında uygulanacak kira bedeli, hâkim tarafından üretici fiyat endeksindeki artış oranı, kiralananın durumu ve emsal kira bedelleri göz önünde tutularak hakkaniyete uygun biçimde belirlenir. Her beş yıldan sonraki kira yılında bu biçimde belirlenen kira bedeli, önceki fıkralarda yer alan ilkelere göre değiştirilebilir.” hükmü, Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 2.maddesinde geçmişe etkili olma başlığı altında “Türk Borçlar Kanununun düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları gerçekleştirdikleri tarihe bakılmaksızın, bütün fiil ve işlemlere uygulanır.” hükmü yer almaktadır. Türk Borçlar Kanununun kira artışına ilişkin 344.maddesindeki düzenleme kiracıları koruyucu nitelikte olup, kamu düzenine ilişkindir.
Olayımızda; 01/03/2015 tarihinden itibaren kira bedelinin tespiti istenmiş , mahkemece hak ve nesafet kurallarına göre kira bedelinin anılan kira dönemi için aylık brüt 22.500 TL olarak tespitine karar verilmiştir. Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 01/03/2010 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli olup henüz sözleşme süresi dolmadan kira tespiti talep edilmiştir. Kiracının tacir olması durumunda TBK' nun 344. maddesi 8 yıl süre ile uygulanmayacağından talebin sözleşmede belirtilen artış şartına göre değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hak ve nesafet ilkelerine göre kira bedelinin tespitine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy