MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, davalının kiralanan taşınmazda 01.05.1999 tarihinden beri kiracı olduğunu, 6098 sayılı TBK.’nun 347/2.maddesi gereğince 10 yıllık uzama süresinin dolduğunu, süresinde gönderilen ihtarname ile kira sözleşmesinin uzatılmayacağının davalıya bildirildiğini, ancak davalının taşınmazı tahliyeye yanaşmadığını belirterek kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, 01.05.2004 tarihli sözleşme ile kira sözleşmesinin yenilendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının sunduğu 01.05.2004 tarihli kira sözleşmesi uyarınca davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347/1.maddesi hükmüne göre konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya veren sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminde en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.
6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 2.maddesi uyarınca, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce TBK’nın 347.maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde öngörülen kira sözleşmelerinden 10 yıllık uzama süresi dolmamış olmakla birlikte geri kalan süre beş yıldan daha kısa olanlar hakkında yürürlüğe girdiği tarihten itibaren beş yıl, on yıllık uzama süresi dolmuş olanlar hakkında da yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl sonra uygulanacağı öngörülmüştür.
Somut olayda; Davacının dayandığı 01.05.1999 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı bu kira sözleşmesine dayanarak dava açmış, davalı 01.05.2004 tarihli sözleşmeye dayanarak davanın reddini istemiş ise de, davacı vekili davalının dayandığı yazılı kira sözleşmesindeki kiraya veren imzasına itiraz etmiş, mahkemece bu yönde imza incelemesi yapılmamıştır. Öte yandan davacı temyiz dilekçesinde, Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğunu belirterek, davalının dayandığı yazılı kira sözleşmesindeki imzanın kiraya verene ait olmadığına dair soruşturma dosyasına sunulan bilirkişi raporunu dosyaya ibraz etmiştir.
Mahkemece; davacının dosyaya sunmuş olduğu belgeler de dikkate alınarak, soruşturma dosyasının dosyaya celp edilmesi, gerekirse yeniden bilirkişi raporu alınması ve davacının imzaya itirazı hakkında bir karar verildikten sonra oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.