MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki kira akdinin feshi, kira alacağı ve tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, akdin feshi talebi yönünden davanın kabulüne, kira alacağı ve tazminat talebi yönünden ise davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, davalı ile aralarında 06.04.2010 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, baz istasyonu kurulumuna ilişkin gerekli ruhsatlar alınmadığından mühürlenen çatı katının kullanılamadığını, ruhsata aykırılığın giderilememesi sebebiyle aleyhine idari para cezası kesildiğini, kira sözleşmesinin başlangıcından beri kira bedellerini ödemeyerek temerrüde düşen davalının kiralanandan tahliyesini, temerrüde dayalı tahliye talebinin kabul edilmemesi halinde sözleşmenin ifasının imkansız olması sebebiyle sözleşmenin feshi ile kiralananın tahliyesini; ödenmeyen kira bedeli, kiralananın eski hale getirilmesi bedeli ile idari para cezasının iptaline yönelik yaptığı masrafların davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 09.09.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 3.600.-TL 'den 39.100.-TL 'ye artırmıştır.
Davalı, sistemler montaj aşamasında iken belediyeden gerekli izinlerin alınmadığını, baz istasyonu kurulamadığından sözleşmenin feshedildiğini, sistemlerin sökülmesine davacının karşı çıktığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, taraflar arasındaki 06.04.2010 başlangıç tarihli dava konusu mecura ilişkin kira akdinin ifa imkansızlığı nedeni ile feshine, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) Davacının, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda vekâlet ücreti, nispi tarifeye göre hesaplanır. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekâlet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.
Davada, dava açılırken dava değeri 3.600.-TL gösterilmiş ve 09.09.2015 tarihinde 39.100.-TL 'ye artırılarak bu miktar üzerinden harç yatırılmıştır. Ödenmeyen kira bedeli, kiralananın eski hale getirilmesi bedeli ile idari para cezası bedeli talebine ilişkin olarak dava reddedildiğinden, davalı tarafa söz konusu talepler yönünden tek nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken her bir talep açısından ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 6. fıkrasında yer alan “ Davalı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden kira alacağı talebi yönünden red edilen miktara göre hesaplanan 3.996,00 TL vekalet ücretinin, idari para cezaları ve mahkeme giderleri yönünden açılan dava yönünden nispi vekalet maktu vekalet ücretinin altında kalamayacağından 600.00 TL vekalet ücretinin, çatının eski hale getirilmesi ile ilgili açılan dava yönünden nispi vekalet nispi vekalet ücretinin altında kalamayacağından 600.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ” ifadesi çıkartılarak, yerine “ Davalı yapılan yargılamada kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre belirlenen 4.601.- TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ” ifadesinin eklenmesi ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.