MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, dava dilekçesinde özetle; davalıya ait iş yerini 01.06.2013 tarihinde bir yıl süreyle kiraladığını, davalının ihtarname göndererek taşınmazı tahliye etmesi gerektiğini bildirdiğini, ayrıca belediye tarafından taşınmazın bir kısmının kamulaştırıldığını ve davalının bedelini aldığını, taşınmazın yıkıldığını ve bu nedenle iş yerini kullanmasının olanaksız hale geldiğini, iş yerini işletebilmek için faydalı ve zorunlu masraflar da yaptığını 2013 yılı Aralık ayına kadar iş yerini işlettiğini bu tarihten sonra iş yerini kullanamadığını, iş yerini kullanmasının fiilen engellenmesi nedeniyle kazanç ve gelir kaybına uğradığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 1000 TL faydalı ve zorunlu masraf bedelinin ve 1000 TL kazanç kaybının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, cevap dilekçesinde özetle; davalının bir yıllık kira sözleşmesine dayanarak bu kadar masraf yapmasının mümkün olmadığını, davalının kira borcunu düzenli ödememesi nedeniyle aleyhine icra takipleri başlatıldığını ve tahliye davası açıldığını, 27.12.2013 tarihli Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü yazısı ile 6306 sayılı yasa gereğince “riskli yapıdır şerhi” konulduğunu öğrendiklerini, afet Riski Altındaki Alanların dönüştürülmesi Hakkında Kanunun Uygulama Yönetmeliği’nin 8. maddesi uyarınca riskli yapı olmasından ötürü taşınmazı tahliye etmesi için davalıya ihtarname gönderdiklerini, belediyeye yaptıkları başvuruya yıkım ruhsatı alabilmeleri için taşınmazın tahliye edilmesi gerekriği ve elektrik su ve doğalgaz kullanımının iptal edilmesi gerektiği cevabını aldıklarını, tahliye takiplerinin yasal hakka dayandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davalının taşınmazı, kira sözleşmesinin bitim tarihinden 4 ay önce 01/02/2014 tarihinde herhangi bir kast ve kusuru olmaksızın tahliye ettiği gerekçesiyle mahrum kalınan kazanç kaybının tespitine yönelik bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Temyize konu edilen uyuşmazlık, davacı kiracının kiralananı tahliye etmesi nedeniyle davacıdan mahrum kaldığı kazanç kaybını talep edip edemeyeceğine ilişkindir.
Taraflar arasında 01/06/2013 tarihli 1yıl süreli ve aylık 1500 TL bedelli kira sözleşmesi imzalandığı hususunda uyuşmazlık yoktur. Kiralanan işyeri 257 ada 79 parsel sayılı taşınmaz üzerinde olup taşınmazın tapu kaydında 27.12.2013 tarihli 6306 sayılı Kanun gereğince “riskli yapıdır” şerhi bulunmaktadır. Onikişubat Belediye Başkanlığınca taşınmaza kamulaştırma işlemi yapılmadığı bildirilmiştir. Bunun üzerine Kahramanmaraş büyükşehir Belediye Başkanlığına yazılan müzekkereye verilen cevapta 257 ada 70 nolu ve imar planında yola rastlayan, ifraz işlemleri neticesinde 70 A nolu parsele isabet eden 83,30 m2 arsa ve üzerindeki taşınmazın kamulaştırma, tahliye ve yıkım evraklarının onaylı suretleri gönderilmiş , bu evrakların incelenmesinden 13.05.2013 tarihli anlaşma tutanağı ile 257 ada 70/A parselin yol olması nedeni ile 83,90 m2 lik arsa ve binanın yola rastlayan 40 m2 lik kısmının zemin + bodrum kat için 400000 TL bedelle kamulaştırıldığı ve anlaşma tutanağının davalı tarafından da imzalandığı görülmüştür. Belediye tarafından 257 ada 79 numaralı parsele ilişkin ise herhangi bir kamulaştırma işlemi yapılmadığından tebligat yahut evrak bulunmadığı bildirilmiştir. Davalı tarafça sunulan Kahramanmaraş Belediyesi 29.01.2014 tarihli yazı ile davalıya riskli yapı olduğu tespit edilen binanın tebligat tarihinden itibaren 60 gün içinde yıkılması gerektiğinin ve yıkım ruhsatı alınması gerektiğinin bildirildiği görülmüştür. Mahkemece, taraflar arasındaki kira sözleşmesine konu iş yerinin kamulaştırmaya ve yıkım kararına konu taşınmaz olup olmadığı mahallinde yapılacak keşif ile tespit edilerek, davacı tarafça taşınmazın tam olarak hangi tarihte tahliye edildiği, yıkımın gerçekleşip gerçekleşmediği, tahliyenin yıkım neticesinde mi gerçekleştiği belirlenmemiş dosya kapsamından bu husus anlaşılamamıştır. Mahkemece öncelikle bu eksiklikler giderilerek davalının taşınmazı hangi tarihte ne sebeple tahliye ettiği, tahliye bakımından kusuru bulunup bulunmadığı, sözleşmenin ifasının mümkün olup olmadığı ve kiraya verenin ayıptan sorumluluğu hususları değerlendirilerek bu değerlendirme sonucuna göre davalının sorumluluğunun doğacağı kanaatine varıldığı takdirde alanında uzman mali müşavir bilirkişiden davacının aynı şart ve koşullarda kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği başka bir taşınmazı yeniden kiralayabileceği sürede ortaya çıkacak kazanç kaybının hesabı konusunda rapor aldırılarak sounuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.