MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali ve tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, 01/08/2013 başlangıç tarihli sözlü kira akdi ile davalı kiracının aylık 750,00 TL kira bedeli üzerinden iş yerini kiraladığını, davalı kiracının 2014 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran aylarına ilişkin toplam 7.000 TL kira bedelini ödemediğini, bu nedenle davalı hakkında haciz ve tahliye talepli icra takibi başlatıldığını, her ne kadar davalı tarafından kira bedelinin 400,00 TL olduğu ileri sürülmüş ise de bunun doğru olmadığını, nitekim ödenmeyen ve takip konusu yapılan aylara ilişkin kira bedelinin aylık 1.250,00 TL olduğunu belirterek davalı kiracının icra takibine yapmış olduğu itirazının iptali ile kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında kiralananın tahliye edildiğini belirtmiştir.
Davalı, davacı kiraya veren ile aralarındaki yazılı kira sözleşmesi gereğince aylık kira bedelinin 400,00 TL olduğunu, bu bedel üzerinden ödenmemiş herhangi bir kira borcunun da bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, yıllık kira bedelinin 15.000 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Kural olarak, kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne kadar olduğunu ispat külfeti davacıya, davalı tarafından kabul edilen kira bedelinin ödendiğinin ispat külfeti ise davalıya düşer. Davacının talep ettiği yıllık kira miktarı HMK'nın 200. maddesi uyarınca belirlenecek senetle ispat sınırının üzerinde ise davacı kira bedelini yazılı belge ile kanıtlamak zorundadır. Yazılı delille kanıtlanmadığı takdirde ise davalının kabulünde olan miktar esas alınmalıdır. Yine davalı da aynı koşullar altında yıllık kira bedelinin senetle ispat sınırının üzerinde olması durumunda kira borcunun ödendiğini yazılı belge ile ispat etmelidir.
Davalı tarafından sunulan 01/08/2013 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine göre aylık kira bedelinin 400,00 TL olduğu, davacının dayandığı aynı başlangıç tarihli ve süreli kira sözleşmesinde de aylık kira bedelinin 400,00 TL olarak belirlendiği ancak yıllık kira bedelinin 15.000 TL olarak yazıldığı anlaşılmaktadır. Her iki kira sözleşmesinde belirlenen aylık kira bedelinin birbiri ile uyumlu olması ve icra takibinde aylık kira bedellerinin talep edilmiş olması nedeniyle davalı kiracının kabul ettiği aylık kira bedeli olan 400,00 TL üzerinden kira alacağının hesaplanması gerekirken, 12 aylık kira bedeli ile uyumlu olmayan ve kiracı tarafından kabul edilmeyen yıllık kira bedeli üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy