MAHKEMESİ:İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 35.HUKUK DAİRESİ
İLK DERECE
MAHKEMESİ: BAKIRKÖY 6. SULH HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat ve alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen karar, taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 09/02/2021 tarihinde davacı asil ... ve vekili Av.... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacılar; 01/03/2007 başlangıç tarihli aylık 35.000 USD bedelli kira sözleşmesi ile davalıya hastane olarak kiralanan mecurun 19/11/2009 tarihinde tahliye edildiğini, sözleşmenin 5. maddesinde kira sözleşmesi gereği taahhüt edilen işlerin 30.04.2008 tarihine kadar bitirilmemesi halinde cezai şart olarak 1 aylık kira bedelinin ödeneceğinin düzenlendiğini belirterek bu nedenle şimdilik 35.000 USD karşılığı 70.539,00 TL cezai şart tazminatının 30/04/2008 tarihinden başlayacak faiziyle tahsilini, sözleşmenin 28. maddesinde düzenlenen '' Kiracı işbu kira kontratının imzasını müteakip 14 ay içinde binada yukarıda dökümü yapılan tadilatları yaptıracak olup, bu yapılanlar demirbaş niteliği kazanacaktır. Kiracı tarafından ondört aylık inşaat süresinden sonra binaya kazandırılan demirbaşlarda tahliye esnasında kiraya verene teslim edilecektir. Herhangi bir demirbaşın teslim edilmemesi halinde kiracı demirbaş bedelinin üç katını kiraya bedelini cezai şart olarak ödemeyi şimdiden kabul ve taahhüt eder.'' hükmü uyarınca belirlenecek tazminatın üç katının cezai şart olarak 19/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsilini, erken tahliye nedeniyle 652.167 USD karşılığı kira bedelinin tahsilini, mecurun tahliyeden itibaren ondört ay sonra kiraya verildiği belirtilerek elde edilemeyen kiralar nedeniyle uğranılan zararın bilirkişilerce hesaplanmasını, hesap edilen tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş; 07/04/2017 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 7.817.740,87 TL olarak yükseltmiştir.
Davalı, mecurun özel hastane olarak kullanılmak üzere kiralandığını, kira sözleşmesinin 13. maddesi gereğince yapı kullanma izninin kiraya verenler tarafından alınması gerektiğini, yapı kullanma izni alınmadığından mecurun sözleşmeye uygun kullanılamadığı gibi sözleşmeye konu tadilatların da yapılamadığını, davacıların cezai şart isteme koşullarının bulunmadığını, kira kaybından kaynaklanan bir zararları olmadığını, Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/366 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 70.539,00 TL cezai şartın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, 1.314.377,37 TL kira alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline, davacıların diğer taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, her iki taraf vekilince istinaf edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince; her iki tarafın da istinaf talebinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-)Davalının, lehine hükmedilmesi gereken vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde; '' (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez'' hükmü yer almaktadır.
Somut uyuşmazlıkta; mahkemece; ıslah ile artırılan 7.817.740,87 TL dava değeri üzerinden 1.384.916,37 TL kısmın kabul edilip 6.432.824,50 TL lik kısmın reddedilmiş olmasına rağmen davalı lehine eksik vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, taleple bağlılık ilkesi de nazara alınarak, düzeltilerek onanması HMK'nın 370/2 maddesi hükmü gereğidir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA ve ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 8 no'lu bendi çıkarılarak yerine ''8- Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.'nin 13. maddesi uyarınca 126.579,84 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine,'' bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, 14,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.