MAHKEMESİ: BİRECİK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı; imzaladığı sağlık hizmetleri alım sözleşmesi uyarınca davalı kurumun sigortalılarına verdiği sağlık hizmetini faturalandırdığını, ancak davalı kurumun sözleşmeye aykırılık bulunduğu gerekçesiyle Ekim 2014 dönemine ait faturalar üzerinden toplam 99.094,17 TL kesinti tatbik ettiğini, davalı kurum tarafından tesis edilen işlemin hatalı olduğunu ileri sürerek; kurum işlemin iptali ile yapılan kesintinin mahsup tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı; örnekleme yolu ile yaptığı incelemede, davacı tarafından acil sağlık hizmetleri kapsamında kuruma fatura edilen sigortalıların, yeşil alana sevki gereken hastalar olması nedeniyle sözleşmeye aykırı olarak faturalandırma yapıldığının belirlendiğini, kesinti işleminin mevzuat ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.
Bölge adliye mahkemesince; davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinden dolayı uygulanan kesinti işleminin iptali istemine ilişkindir.
Somut olayda; davalı kurumca örnekleme yoluyla yapılan tahkikat sonucunda; Ekim 2014 dönemine ait faturalar yasal mevzuata uygun bulunmamış ve davaya konu kesinti işlemi tesis edilmiştir.
İlk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda da; davacı sağlık tesisinde Ekim 2014 döneminde 6.072 acil başvurusunun yapıldığı, hastaların davacı tıp merkezine başvuru sebeplerinin Farenjit, Bronşit, Otit, Sistit, Üretrit, Gastroentrit ve Gastrit gibi rahatsızlıklar etrafında yoğunlaştığı, ilk bakışta acil gibi görünseler de bu başvuruların Sağlık Uygulama Tebliğinde yer alan "Acil Hal" tanımına uymadığı, acil hal kapsamında olmayan işlemler nedeniyle davalı tarafından yapılan 99.094,17 TL kesintinin mevzuata uygun olduğu belirtilmiştir.
Buna göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunun; kesinti işlemine dayanak olan her hastaya uygulanan tanı/tedavi işleminin, taraflar arasındaki sözleşme ve ilgili mevzuat hükümlerine uygun olup olmadığı konusunda değerlendirme içermediği, böylece her hasta bazında yapılan kesintinin tek tek sözleşmeye uygun olup olmadığının denetlenmediği, sadece matematiksel hesap içerir bir değerlendirme yapılarak hazırlanmış olduğu nazara alındığında, hükme esas alınabilecek nicelik ve nitelikte olmadığı açıktır.
Hal böyle olunca ilk derece mahkemesince; öncelikle davalı kurum tarafından örnekleme yoluyla incelenen kesinti işlemine konu hastalara ait tüm bilgi ve belgelerin taraflardan temin edilmesi, sonrasında ise konunun uzmanlarından oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden; örnekleme yöntemi ile seçilmiş tüm hastaları ayrı ayrı değerlendiren, taraflar arasında akdedilen sözleşme ve ilgili mevzuat hükümlerini irdeleyen, tarafların aşamalarda ileri sürdükleri itirazları da karşılayan bir rapor alınması ve ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, kesin olmak üzere 11/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.