MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
1- HUMK'nın 427. Maddesine göre öngörülen kesinlik sınırı 01/01/2016-31/12/2016 tarihleri arasında 2.190 TLdir.
Karar, verildiği tarih itibariyle davalı için kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 tarihli ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
2- Davacı kararı tebliğden sonraki on beş gün içinde temyiz etmemiş ancak karşı tarafın temyiz dilekçesine verdiği cevapla birlikte (katılma yoluyla) temyiz etmiştir.
Ancak; katılma yoluyla temyiz hakkı, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı bir hak olup, karşı tarafın asıl temyiz dilekçesinin normal temyiz süresi içerisinde ve kendisi yönünden temyizi kabil bir karara karşı verilmiş olması koşulu ile sınırlandırılmıştır.
Karşı tarafın temyiz istemi, yukarıda belirtildiği üzere reddedilmiştir. Bu nedenle davacının katılma yoluyla temyiz isteminin de reddine karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.