MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki alacak davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, davalı...Pazarlama... A.Ş.’den 2011 model ... marka hususi bir araç satın aldığını, garanti süresi içerisinde seyir halinde iken aracının arızalandığını, aynı arızanın 5 kere tekrarlandığını ve arızanın giderilemediğini ileri sürerek aracın misli ile değiştirilmesini, olmadığı takdirde 25.500 TL satış bedelinin faizi ile ve ayrıca 384 TL motorlu taşıtlar vergisi,733,52 TL kasko bedeli, 80,00 TL otopark bedeli,3.977,41 TL banka faizi, 370,33TL aracın bakım bedeli ve 121,58 TL ihtarname tutarının davalılardan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 27/05/2013 tarihli dilekçesi ile de seçimlik hakkını bedel iadesi yönünde kullanmıştır.
Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davacının araç bedelinin iadesi yönünden 23.786,99-TL'(24.266,91-480= 23786,99tl) nin aracın iade tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, ayıplı aracın iadesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,davacının banka kredi faizi, motorlu araç vergisi, kasko bedeli, otopark ücreti ve araç bakım bedeli taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Tic. Ltd şti.’nin tüm, davacının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, malın ayıplı olması nedeniyle bedel iadesi istemine ilişkindir. Araç tamir için davalı...Pazarlama... A.Ş’ye bırakılmış ve sonrasında da teslim alınmamıştır. Aracın davalının da cevabından anlaşılacağı üzere 17/02/2012 tarihinden itibaren davalıda
olduğu ve davalıların bedel iadesi yönünden usulüne uygun bir ihtarname ile temerrüde düşürülmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; aracın 17/02/2012 tarihinden itibaren davalıda olduğu dikkate alındığında mahkemece faiz başlangıcı yönünden dava tarihi esas alınması gerekirken aracın iade tarihinin esas alınması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
3-Davalı...Pazarlama ihracaat ithalat mühendislik A.Ş davacı tarafın temyiz dilekçesine karşı düzenlediği temyize cevap dilekçesinde karara ilişkin temyiz itirazlarını ileri sürmüşse de söz konusu dilekçenin HUMK'nın 433. maddesinde öngörülen on günlük yasal süre içerisinde mahkemeye verilmediği anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Tic. Ltd şti.’nin tüm, davacının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümünün birinci bendinin ikinci satırında yer alan “ aracın iade tarihinden” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "dava tarihinden itibaren” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı...Pazarlama ihracaat ithalat mühendislik A.Ş’nin temyiz isteminin reddine, peşin alınan temyiz harcın istek halinde davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.