MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan QNB Finansbank A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı; 01/06/2011 tarihinde davalı banka ve 09/01/2011 tarihinde diğer davalı .....San.Tic.Ltd.Şti ile imzaladığı DİB projesine istinaden 2477 ada 3 parsel, 2.kat 2+1 bahçe, 12 nolu bağımsız bölüm için 01/06/2011 tarihinde davalı bankadan 65.000 TL konut destek kredisi kullanarak tapuya talip olduğunu, tapunun devri gerçekleşmeden ilgili yüklenici firmaya davalı banka tarafından ödeme yapıldığını, daha sonra davacı tarafından çekilen kredi borcunun ödenmesine rağmen teslim tarihinde tapunun teslim edilmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hak ve talepleri saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 65.000 TL bedelin yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında sunduğu 10/03/2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 93.800 TL'ye arttırmıştır.
Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece; davanın, kısmen kabulüne yönelik olarak verilen karar, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 28/03/2018 tarihli ve 2018/1605 E. - 3625 K. sayılı kararıyla; kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi nedeniyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde mevcut çelişki giderilerek, davanın kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 85.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (davalı ...Ş. yönünden kredi miktarı 65.000 TL ile sınırlı olmak üzere) müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, kira kaybına dayalı alacak isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.
1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı bankanın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) Davacı, dava ve ıslah dilekçeleri ile toplam 93.800 TL alacağın davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş, mahkemece davalı banka yönünden 65.000 TL ile sınırlı olmak üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda reddedilen 28.800 TL üzerinden, kendisini vekille temsil ettiren davalı banka lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, vekalet ücretine karar verilmemiş olması usul ve kanuna aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7. maddesi hükmü gereğidir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı bankanın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 8 nolu bendinden sonra gelmek üzere “9-Davalılardan QNB Finansbank A.Ş. kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT tarifesi uyarınca belirlenen 3.456 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...Ş.’ye verilmesine” bendinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy