MAHKEMESİ: İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, davalı tarafından haksız yere aleyhine icra takibi başlatıldığını ve bu takibin Tebligat Yasası hükümlerine aykırı olarak kesinleştirildiğini, bu takibe esas olarak gösterilen banka havalesinde hiçbir açıklama bulunmadığını, yapılan havalenin davalı yanın kendisine vermiş olduğu borç için yapılmayıp, tarafından öncesinde davalıya verilen borcun geri ödemesi olduğunu ileri sürerek aleyhine başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
İlk derece yargılama makamınca, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davalının istinaf talebi İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince incelenerek; davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Bu karar, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.
Somut olayda; ilk derece mahkemesince kararın hüküm fıkrasının ikinci bendinde; “Bu takip dosyasında borçlu olan işbu davamızın davacısı ...'ın yaptığı ödemelerin veya onun adına haciz nedeniyle yapılan ödemelerin davacı tarafa iadesine,” şeklinde hüküm oluşturulmuş olup yukarıda da gösterildiği gibi hükümde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Oysa temyize konu hükümde davalıya yüklenen borç tam olarak belirlenmemiş ve tereddüt uyandırmayacak mahiyette kurulmamış olup bu haliyle hüküm usul ve yasaya aykırı olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.
2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 10/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.