MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı; davalının dava dışı borçlusu aleyhine yaptığı icra takibi sonucu 06.12.2011 tarihinde gerçekleştirilen fiili haciz sonrası muhafaza altına alınan menkul malların işletmekte olduğu yediemin deposunda tutulduğunu, ancak depolama ve yediemin ücretinin ödenmediğini, tahsili için icra takibi başlatıldığını ancak davalı tarafından takibe haksız itiraz edildiğini, davalının alacaklısı olduğu icra dosyasında yapılan haczin her türlü masraflarından sorumlu olacağını ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile davalı aleyhine inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalı borçlunun takibe yönelik itirazının kısmen iptaline, takibin 14.873 TL asıl alacak ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 15.10.2018 tarihli ve 2018/3856 E. 2018/9382 K. sayılı kararıyla davacının işlemiş faiz talebi olmamasına rağmen mahkemece faiz hakkında da karar verildiği, bu suretle talep dışı hüküm kurulduğu, gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile 14.873TL üzerinden itirazın iptali ile %20 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekii tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davalının alacaklı olarak, dava dışı borçlusu aleyhine Antalya 6. İcra Müdürlüğünün 2011/5352 Tal. sayılı dosyasında, 06.12.2011 tarihinde gerçekleştirilen fiili haciz sonrası muhafaza altına alınan menkul malların davacının deposuna yediemin olarak aynı tarihli haciz tutanağı ile teslim edildiği, davacının da davalı aleyhine yaptığı icra takibinde haciz tutanağı gereğince teslim edilen mallar için yedieminlik ücretinin tahsilini talep ettiği tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Mahkemece, hükme esas alınan 02.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda; 06.12.2011 tarihli tutanakla teslim edilen mallar için yedieminlik ücretinin ilk teslimde yediemin avansı olarak ödenen 894,60 TL'nin mahsubu ile 2.273,03 TL olduğu, 04.01.2012 tarihli tutanakla teslim edilen mallar
./..
-2-
için yedieminlik ücretinin de 12.295,50 TL olduğu açıklanmış ve toplamı olan 14.917,50 TL ücreti talebe hakkının olduğu kabul edilerek, taleple bağlı kalınarak yazılı şekilde karar verilmiştir.
Hakim iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı olup, talepten fazlaya karar veremez. (HMK 26. md.). Mahkemece, bu yön gözardı edilerek talebi aşar şekilde 04.01.2012 tarihli tutanağa göre teslim edilen mallar için de yedieminlik ücretine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
2-Bozma sebebine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün HUMK’nın 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.