Davacı ... ile davalı ... aralarındaki tazminat davası hakkında Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28/11/2017 tarih ve 2016/503-2017/472 sayılı hükmün Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 25/03/2020 tarih ve 2018/2494-2020/3392 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.
Y A R G I T A Y K A R A RI
26.09.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7. maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 2.fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemeleri'nin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz başvurusunda bulunulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında karar düzeltme yoluna ilişkin hükümler uygulanamaz.
İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 12.03.2018 tarih, 2018/432 esas, 2018/673 karar sayılı ilamı ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine de, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin 25.03.2020 tarih, 2018/2494 esas, 2020/3392 karar sayılı ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.
Davalı vekili tarafından onama ilamına karşı karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine Yargıtay tarafından verilen karar aleyhine karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından bu yöndeki dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteğine ilişkin dilekçenin REDDİNE, peşin alınan 113,30 TL harcın karar düzeltme isteyene iadesine, 29/09/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.