Davacı ... ile davalı ... Turz. Yat. ve İşl. A.Ş. aralarındaki itirazın iptali davasına dair Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25/05/2015 tarihli ve 2015/143-2015/459 sayılı hükmün düzelterek onanması hakkında Yargıtay 13. Hukuk Dairesince (kapatılan) verilen 03/10/2018 tarihli ve 2018/3120 E. - 2018/8920 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.
Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, davalı ile aralarında imzalanan iki ayrı sözleşme gereği davalıya ait arsa üzerine yapılacak olan yat limanı için gerekli bürokratik işlemlerin kendisi tarafından yapıldığını ancak sözleşmede yazılı ücretin ödenmediğini ileri sürerek, davalı aleyhine asıl alacak üzerinden başlattığı icra takibine itirazın iptalini istemiş; birleşen davasında ise asıl alacaktan kaynaklı doğmuş olan faiz alacağının tahsiline yönelik başlattığı takibe vaki itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair mahkemece verilen karara yönelik tarafların temyizi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesince (kapatılan) davalının tüm temyiz itirazları reddedilip, davacı yönünden kötü niyetli olduğu ispatlanamadığından sadece asıl dava bakımından kötü niyet tazminatı hükmedilmesine ilişkin yerel mahkeme kararının 1. bendinin 4. fıkrası düzeltilerek kararın onanmasına karar verilmiş; davacı vekili son olarak karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.
1-) Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından davacının sair karar düzeltme isteminin reddi gerekir.
2-) Asıl ve birleşen davalar itirazın iptaline ilişkin olup, mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; Yargıtay 13. Hukuk Dairesince ( kapatılan ) davacının kötü niyeti ispatlanamadığından kötü niyet tazminatı yönünden kararın bu yönüyle düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir. Gerçekten de, gerek asıl davada gerekse birleşen davada davacının kötü niyetli olduğu ispatlanamamıştır. Bu durumda, asıl davanın yanı sıra birleşen davada da davacı aleyhine hükmedilen kötü niyet tazminatı yönünden kararın düzeltilerek onanması gerekirken, zuhulen sadece asıl dava yönünden kararın düzeltilerek onandığı bu defa yapılan inceleme ile belirlendiğinden, davacı tarafın bu yöne ilişen karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme isteminin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle HUMK'nun 440. maddesi gereğince davacı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 2018/3120 E.,2018/8920 K. sayılı düzelterek onama ilamının "Sonuç" kısmının 9. satırında yer alan " ... yazılmasına" kelimesini müteakip ilk virgülden sonra gelmek üzere; temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 2. bendinin 4. fıkrasında yer alan “Red edilen miktar üzerinden davacı aleyhine % 20 olan 2.026,14 TL icra-kötüniyet tazminatına hükmedilmesine” cümlesinin hükümden çıkartılmasına, yerine “Şartları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine” cümlesinin yazılmasına, şeklinde ekleme yapılmasına, yerel mahkeme kararının Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 2018/3120 E.,2018/8920 K. sayılı ilamına eklenen bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.