MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, ... İş Mahkemesi'nde açtığı dava ile; davalı kurum tarafından davacı Üniversite’den Kasım 2012 tarihinde yapılmış olan fatura ödemelerinden faiz kesintisi adı altında ödenmeyen 82.308,66 TL’nin davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.
Mahkemece (iş mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonucunda); davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen kararın, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 14.03.2016 tarih 2016/3579 E – 3149 K sayılı ilamı ile; davanın iş mahkemesinde değil genel mahkemede görülmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilmiştir.
Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama neticesinde; mahkemenin 19/10/2016 tarihli ve 2016/874 E – 878 K sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İş bu kararın, davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi 2017/388 E – 231 K sayılı kararı ile dava dosyasını Yargıtay’a gönderilmek üzere yerel mahkemeye iade etmiştir.
6100 sayılı HMK'nun 373/4 maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü, Geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.
Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.
Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.
Somut uyuşmazlıkta; Konya 4. İş Mahkemesini verdiği karar hakkında bozma kararı verilmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli mahkeme olan Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin genel mahkeme olarak yaptığı yargılama neticesinde esasa ilişkin karar verilmiştir.
Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (genel mahkeme) vermiş olduğu karar olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.
Bu itibarla, 19/10/2016 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi "İstinaf" olup, görevli mercinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.