Davacı ... ile davalı SGK Başkanlığı arasındaki reçete bedeli kesintisi ve sözleşmenin süreli feshi işlemlerinin iptali davasına dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 19/12/2017 tarihli ve 2016/247 Esas - 2017/524 Karar sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 17/06/2020 tarihli ve 2020/1228 Esas - 2020/3098 Karar sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.
Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı; ...Eczanesi’nin sahibi olduğunu, davalı tarafından yürürlükte bulunmayan ... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2009 yılı Protokolü’nün yönlendirme eylemine ilişkin 6.3.24. maddesi dayanak gösterilerek sözleşmesinin 1 yıl süreyle feshedildiğini, ayrıca 4.3.6. maddesi uyarınca reçete bedelleri toplamı 35.211,60 TL’nın alacaklarından mahsup suretiyle tahsil edileceğinin bildirildiğini, yürürlükte olan 2012 tarihli protokolün uygulanmamasının hatalı olduğunu, bu nedenle kurum işlemlerinin iptaline, sözleşmenin devamına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; davacının, hasta ve hasta yakınlarını eczanesine yönlendirdiği iddiasına ilişkin somut ve inandırıcı delil bulunmadığından davanın kabulüne, davalı SGK’nın sözleşmenin 3 ay süre ile feshi ve 35.211,60 TL. reçete bedelinin mahsubu işleminin iptaline karar verilmiş; davalı tarafın temyizi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 07/03/2016 tarihli ve 2015/2172 Esas, 2016/6847 Karar Sayılı ilamı ile "... mahkemece davalı kurumun denetimi sırasında ifadesine başvurulan hastaların tamamı dinlendikten sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir" gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda; davacının, hasta ve hasta yakınlarını eczanesine yönlendirdiği iddiasına ilişkin somut ve inandırıcı delil ve kanaat oluşmadığından davanın kabulüne, davacının davalı ile olan sözleşmesinin 3 ay süre ile feshi ve 35.211,60 TL reçete bedelinin mahsubu işleminin iptaline karar verilmiş ve hüküm davalının temyizi üzerine Dairemizin 17.06.2020 günlü ve 2020/1228 E. - 2020/3098 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmesi üzerine, bu sefer davalı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
1-Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre, HUMK'nın 440 ıncı maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymayan davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair karar düzeltme isteminin reddi gerekir.
2-Davalı aleyhine karar ve ilam harcı ile yargılama gideri olarak hükmedilen harca yönelik temyiz incelemesine gelince;
Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı ... Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle kendisinden karar ve ilam harcı alınamayacağı gibi davacı tarafından karşılanan 45,60 TL harç giderinin de davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Bu itibarla da verilen kararın zuhulen onandığı, yeniden yapılan inceleme sonucunda anlaşıldığından, davalı vekilinin buna yönelik karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizce verilen 17.06.2020 günlü ve 2020/1228 E. - 2020/3098 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve belirtilen gerekçeyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair karar düzeltme isteminin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 17.06.2020 tarihli ve 2020/1228 Esas, 2020/3098 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, hüküm kısmının 2. ve 3. fıkralarının çıkartılarak 2. fıkra yerine, "Davalı, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı ... Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olduğundan davalıya harç yükletilmesine yer olmadığına, davacının yatırdığı tüm harçların karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine," ifadesinin ve 3. fıkra yerine, “Davacı tarafından karşılanan 478,60 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,” yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 04/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.